ฃอันตราย อุ้งเท้าหน้ายังตะกุยดินไม่หยุด ส่วนอุ้งเท้าหลังถีบคนแรกที่พุ่งเข้ามาจนล้ม ต่อด้วยการใช้หางกวาดที่พื้นจนผงฝุั่นฟุั้งกระจายปลิวเข้าที่ตาของอีกสองคน
แล้วมันก็หยุดตะกุยดิน มันแยกเขี้ยวใส่บ่าวรับใช้อีกสองคนพร้อมส่งเสียงขู่คำราม
ภายใต้แดดจ้านี้ สุนัขขนาดใหญ่เกือบเท่าครึ่งตัวคนกำลังแสดงท่าทางดุดันดุร้ายและเผยเขี้ยวอันแหลมคมออกมา
บ่าวรับใช้สองคนถึงกับมองหน้าซึ่งกันและกัน
เอ้อร์หนิวกระโจนเข้าใส่อย่างไม่ให้โอกาสทั้งสองคนมีเวลาคิด
“ให้ตายเถอะ!” บ่าวรับใช้สองคนตกใจโยนไม้กระบองในมือออกแล้ววิ่งหนีทันที
สุนัขตัวนี้น่ากลัวเกินไปแล้ว ราวกับหมาปั่าอย่างไรอย่างนั้น!เอ้อร์หนิวขู่ร้องด้วยความพึงพอใจ จากนั้นตะกุยที่พื้นต่อ
หากปฏิบัติภารกิจนี้สำเร็จ ไม่แน่ นายหญิงอาจกลับไปกับมันก็เป็นได้… ความคิดอันไร้เดียงสาได้แล่นผ่านสมองของสุนัขตัวใหญ่
“พวกไร้ประโยชน์!” ฉังซิงโหวซื่อจื่อตบเข้าบ้องหูของบ่าวรับใช้ที่วิ่งหนีอย่างแรงจนกลิ้งล้มไปกับพื้น
ส่วนบ่าวรับใช้อีกคนพลันสงบนิ่งลง เขากัดฟันหันหลังกลับไปหยิบไม้ขึ้นมาแล้วเผชิญหน้ากับสุนัขตัวใหญ่อีกครั้งแล้วเจินซื่อเฉิงก็ออกปากห้าม “ช้าก่อน!”
ทุกคนมองมาพร้อมกัน
ฉังซิงโหวเผยสีหน้าทั้งอับอายและโกรธออกมาซึ่งเป็นปฏิกิริยาที่ควรจะมีของเจ้าของจวนที่ทำให้เกิดเรื่องตลกขึ้นต่อหน้าคนนอก แต่ฉังซิงโหวซื่อจื่อกลับไม่เป็นเช่นนั้น
เขาไม่สนใจเสียงตะโกนห้ามของเจินซื่อเฉิงสักนิดแ
