ค่เสียชื่อเสียง… ความคิดเหล่านี้แล่นผ่านสมองแล้วหายไปในพริบตา ฉังซิงโหวซื่อจื่อนิ่งสงบกว่าเดิม
เจินซื่อเฉิงขุดแล้วขุดอีก โชคดีที่เจ้าสุนัขตัวฉลาดนั่นขุดลงไปที่จุดเดิมค่อนข้างลึก เขาจึงขุดลงไปไม่กี่ทีก็เหมือนขุดโดนอะไรบางอย่างเข้า แล้วจึงเรียกผู้ติดตามเข้ามาช่วยเหลือ
แสงตะวันแผดเผาร้อนระอุ ดอกไม้ใบหญ้าที่ถูกขุดออกมาแห้งเหี่ยวลงไปอย่างรวดเร็ว
ด้วยความที่ดินชั้นบนสุดเป็นดินอ่อน และเป็นดินที่ถูกพรวนเมื่อไม่นานมานี้ ยามขยายพื้นที่การขุดจึงสามารถทำได้อย่างราบรื่น เวลาผ่านไปไม่นานก็พบศพที่ถูกห่อด้วยผ้าปูเตียงกลิ่นเหม็นเริ่มส่งกลิ่นฟุั้งกระจาย
ความเงียบสงบที่นิ่งไปเพียงครู่เดียว พลันถูกทำลายลงด้วยเสียงร้องแหลมของเหล่าหญิงสาว
ให้ตายเถิด สวนดอกไม้ในจวนฉังซิงโหวมีศพฝังอยู่!
“ขุดอีก!” เจินซื่อเฉิงออกคำสั่งเสียงเข้ม