ชมข้าหรือเชยชมนายหญิงของข้าก็ได้
ในเวลาเดียวกัน มีบ่าวรับใช้สองคนถึงกับขาอ่อนจนคุกเข่าลงไปกับพื้น
ซึ่งสองคนนั้นคือลู่จื่อกับอันจื่อ คนที่รับผิดชอบฝังศพเด็กรับใช้
เขาสองคนหน้าเปลี่ยนสีกลายเป็นสีเดียวกับดินภายในใจคิดถึงเพียงว่า “ตายแน่ ตายแน่!”
ในคืนนั้น พวกเขาเจอผีผู้หญิงและรู้สึกกลัวเป็นอย่างมาก หลุมที่ขุดในครานี้จึงตื้นกว่าเมื่อก่อนมาก แต่ก็คิดไม่ถึงว่าจะถูกสุนัขขุดจนเจอรองเท้า!
ตรงที่ไม่ไกลจากตรงนี้ มีเสียงวิพากษ์วิจารณ์สนั่น
“อ้าว มีรองเท้าอยู่ใต้ดินได้อย่างไรกัน”
“ใครบางคนคงทิ้งไว้กระมัง”
“เป็นไปไม่ได้ ในจวนเช่นนี้ จะทิ้งรองเท้าทิ้งมั่วซั่ว ได้อย่างไรกัน ที่สำคัญนั่นมันรองเท้าปักลายดอกเชียวนะ”
……
เสียงวิพากษ์วิจารณ์ต่างๆ นานา สร้างความอึดอัดใจให้กับฉังซิงโหวเป็นอย่างมาก พลางมองไปที่บุตรชาย
เจินซื่อเฉิงหยิบจอบข้างกำแพงขึ้นมาพร้อมกับเดินไปยังหลุมที่ถูกตะกุยจนเป็นหลุมลึก“ใต้เท้าเจิน…” ฉังซิงโหวเรียกออกไปหนึ่งที
เจินซื่อเฉิงคล้ายว่าหัวเราะและไม่หัวเราะ “ท่านโหว ข้าเองก็รู้สึกแปลกใจว่าเหตุใดถึงมีรองเท้าอยู่ใต้ดิน ข้าจะลองขุดดูหน่อยน่ะ”
ตอนนี้ ฉังซิงโหวซื่อจื่อไม่ต่อสู้อีกต่อไป แต่แววตานั้นกลับลุ่มลึกมากยิ่งขึ้น และสติก็เริ่มกลับคืนมาอย่างช้าๆ
ห้ามใจร้อนเด็ดขาด ถึงจะขุดเจอศพแล้วอย่างไรกันเล่า ใครจะมายืนยันว่าเขาเป็นคนทำ ถึงเวลานั้นแค่โยนความผิดให้กับบ่าวรับใช้ จวนฉังซิงโหวอย่างมากก็แ
