ว่าลูกสาวจะหายตัวไปจริงๆ เรื่องนี้นับว่าแปลกประหลาด และเรื่องนี้ก็กระจายออกไปจากปากของบ่าวรับใช้ตระกูลฉือ”
เจียงซื่อฟังเงียบๆ จู่ๆ ก็นึกถึงบิดาขึ้นมา
ก่อนออกเดินทาง บิดาดึงหูพี่ชายรองพร้อมทั้งกำชับอะไรมากมาย ลูกซิ่งตากแห้งที่ซื้อใจเณรน้อยในวัดหลิงอู้ล้วนเป็นของที่ท่านพ่อเตรียมไว้ให้นาง
“บางทีพ่อลูกอาจจะมีหัวใจเชื่อมกันกระมัง”เจียงซื่อใจเต้นแรง
อวี้จิ่นยิ้มน้อยๆ “ในเมื่อนายท่านฉือสามารถเร่งเดินทางกลับมาพบลูกสาวเพราะฝันร้ายได้ เรื่องของเจ้าก็ยิ่งมั่นใจมากขึ้น แล้ววางแผนว่าจะลงมือเมื่อไหร่ล่ะ”
“ยามจื่อเถอะ”“ได้ หากถึงเวลาแล้วข้าจะมาหาเจ้า”
เมื่อเห็นอวี้จิ่นกำลังจะไป เจียงซื่อถามเพื่อพิสูจน์การคาดเดาในใจว่า “ตอนกินข้าวที่ท่านคีบไก่มาหนึ่งชิ้น หมายความว่าพบกันยามโหย่วใช่ไหม”
อวี้จิ่นอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดด้วยรอยยิ้ม “ข้าแค่รู้สึกว่าไก่ต้มสับชิ้นอร่อยมาก”
เจียงซื่อ “…..”
