่เหมือนเสวียนฉือที่ทำตัวอวดดีอยู่ในวัดเหมือนเดิมหรอก!”
คุณชายหลี่ตะลึง
ชายผู้นี้ดูท่าทางไม่ธรรมดา ทว่าทำไมถึงพูดจาเหมือนอันธพาลเช่นนี้
“ข้า ข้าทำอะไรให้พี่ชายไม่พอใจหรือ”
อวี้จิ่นหัวเราะออกมาเบาๆ “ในที่สุดก็ถามตรงประเด็นสักที เจ้าอยากได้สิ่งที่เจี่ยงเอ้อร์มี แต่ข้ายังไม่มีชั่วคราว ซึ่งมันทำให้ข้าไม่พอใจเอามากๆ”
คุณชายหลี่ได้แต่อึ้ง จากนั้นก็ชี้ไปที่อวี้จิ่น “เจ้าเจ้า…”
คาดไม่ถึงเลยว่าชายผู้นี้จะชอบน้องสาวของเจี่ยงเอ้อร์?อืม แต่ก็ไม่แปลกใจ น้องสาวของเจี่ยงเอ้อร์สวยราวกับเทพธิดา ชายใดจะไม่ชอบ
ทว่าไม่เคยได้เห็นใครเบ่งอำนาจขนาดนี้มาก่อนเลย
อวี้จิ่นควางกริชในมือเล่น พลางพูดอย่างเอื่อยเฉื่อย “เจ้าเตี้ยกว่าข้า น่าเกลียดกว่าข้า ฝีมือด้อยกว่าข้า ครอบครัวก็จนกว่าข้า ใครให้เจ้าเสนอหน้ามาหาเจี่ยงเอ้อร์เพื่อดื่มชา”
ทันใดนั้นเองเจียงจั้นกลับมาแล้ว เมื่อเดินมาถึงหน้าประตูแล้วได้ยินสิ่งที่อวี้จิ่นพูด ใบหน้าจึงเต็มไปด้วยความประหลาดใจที่แท้มาหาเขาเพื่อดื่มชา หวังสูงขนาดนี้เลยเชียว?ทำไมเขาถึงไม่รู้นะ
เจียงจั้นยื่นมือออกไปผลักประตูแต่กลับพบว่าเปิดไม่ออก จึงเคาะอย่างแรง “พี่อวี๋ชี ทำไมถึงลงกลอนประตูไว้ล่ะ”
อวี้จิ่นแค่สะบัดข้อมือ กริชก็พุ่งออกจากมือไป
เนื่องจากกะทันหันมากเกินไป ตอนที่กริชพุ่งเฉียดใบหน้าของคุณชายหลี่ไปปักอยู่ที่ประตูคุณชายหลี่ถึงได้รู้สึกตัวแล้วร้องออกมาอย่างน่าเวทนา เปั้ากางเกงก็เปียกซก
