็ถูกดึงตัวขึ้นมา เขานั่งพักอยู่บนพื้นดินที่เปียกชุ่มด้วยใบหน้าซีดเซียวเหมือนคนหมดแรง
เชือกอีกเส้นค่อยๆ ถูกดึงตามขึ้นมา
ในเวลานั้นผู้คนต่างก็รู้สึกว่าเวลาถูกทำให้เดินช้าลง
เจียงจั้นรู้สึกประหม่าจนเผลอกลั้นหายใจ แววตาไม่ไหวติงจับจ้องไปที่ปากบ่อน้ำ
ผีผู้หญิงกำลังจะออกมาแล้ว ไม่รู้ว่าจะน่ากลัวเหมือนในฝันของเขาหรือเปล่า…ในที่สุดท่ามกลางสายตาทุกคู่ที่จดจ้องอย่างเงียบงัน จู่ๆ ก็มีกลุ่มเงาดำปรากฏขึ้น
“มารดามันเถอะ นั่นอะไรน่ะ” มีคนร้องออกมาอย่างช่วยไม่ได้
มือของบ่าวรับใช้ทั้งสองที่กำลังดึงเชือกนั้นสั่นระริกจนทำให้เชือกไหลกลับลงไปช่วงหนึ่ง
ในตอนแรกผู้คนในที่นั้นรู้สึกหวาดกลัวจนหัวใจแทบจะหลุดออกมา เพราะอีกเดี๋ยวก็จะได้เห็นว่าสิ่งที่ถูกดึงขึ้นมาคืออะไร แต่เมื่อเป็นเช่นนี้กลับรู้สึกเหมือนว่ามีลมหายใจคาอยู่ที่ลำคอ จะหายใจออกก็ไม่ได้ จะหายใจเข้าก็ไม่ได้เช่นกันความรู้สึกค้างคาเช่นนี้ทำให้ผู้คนลืมหวาดกลัวไปเสียสนิท มีคนตะโกนออกไปว่า “จะกลัวอะไรล่ะคนตั้งเยอะตั้งแยะ ทั้งยังเป็นที่ศักดิ์สิทธิ์ ต่อให้กลายเป็นผีก็ไม่กล้าออกมาสร้างเรื่องหรอกหน่า…”
“จริงด้วย เมื่อกี้ข้าเห็นชัดๆ เลยว่ามันเป็นแค่หัวคนเท่านั้นเอง”
เนื่องจากมีคนรออยู่จำนวนมาก ภาพเหตุการณ์ชวนสยองขวัญในตอนแรกจึงกลายเป็นสิ่งที่คนตั้งตารออย่างใจจดใจจ่อ
“กินข้าวมาไม่อิ่มหรือไง” ผู้นำหนุ่มตะโกนถามบ่าวรับใช้ทั้งสองสบตากันก่อนจะช่วยกันออกแรงดึงอีกคร
