ั้ง
เวลาในชั่วขณะนั้นเหมือนถูกทำให้เดินช้าลงเป็นครั้งที่สอง ในที่สุดเงาดำมืดก็ถูกดึงออกมาและก็ตามมาด้วยร่างคน…
ตุบ ร่างที่ถูกดึงขึ้นมาร่วงหล่นไปบนพื้น ราวกับว่าเสียงนั้นหล่นตุบลงไปในใจของพวกเขาก็มิปานชั่วอึดใจนั้นทุกอย่างเงียบสงัด
ผู้นำหนุ่มเดินเซไปสองสามก้าวก่อนจะปิดตาลงและร้องตะโกนออกมา “น้องสาวของข้า เจ้าตายอย่างน่าอนาถเสียจริง…”ผู้คนมองไปที่ผู้นำหนุ่ม ต่างก็พยายามรวบรวมความกล้ามองไปยังร่างศพที่นอนแน่นิ่งอยู่ตรงนั้น
และในที่สุดก็มีบ่าวรับใช้คนหนึ่งเอ่ยขึ้นอย่างอดไม่ได้ว่า “นายท่าน นี่มันศพผู้ชาย…”
“ฮือๆๆ… หื้ม?” ผู้นำหนุ่มที่กำลังร้องไห้ฟูมฟายชะงักไปทันที
เขาจ้องมองไปที่ร่างศพด้วยดวงตาเบิกกว้างแม้ว่าจะมีผมเผ้าบังหน้าอยู่แต่จากรูปร่างและการแต่งกายแล้ว ร่างนั้นเป็นผู้ชายอย่างไม่ต้องสงสัย
เหตุใดถึงเป็นผู้ชายล่ะ
ในขณะนั้นความสงสัยนี้เกิดขึ้นกับเจียงจั้น
เขาเผลอก้าวเท้าเดินไปข้างหน้า และขยี้ตาตัวเองอย่างแรง
ผีผู้หญิงไปไหนแล้วล่ะ เหตุใดจึงกลายเป็นผู้ชายเสียได้
เจียงซื่อเอื้อมมือไปดึงพี่ชายให้กลับเข้ามารวมอยู่กับฝูงชน
นี่ไม่ใช่เวลาจะมาเสนอหน้า การแฝงตัวอยู่ในฝูงชนปลอดภัยที่สุดแล้ว
แต่จะว่าไปแล้วเรื่องนี้ก็เกินความคาดหมายของนางอยู่ประมาณหนึ่ง
นางหันไปมองอวี้จิ่นอย่างอดไม่ได้
ชายหนุ่มมองไปด้านหน้าด้วยท่าทีสงบนิ่ง ความเฉยเมยนั้นกำลังบอกว่าเรื่องตรงหน้าไม่เกี่ยวกับตนเอง
ชายหนุ่มสัมผัสได้ว่
