่องที่ท่านเห็นข้าทำในคืนนี้” จูบของเขาเมื่อครู่ทำให้จิตใจของนางยุ่งเหยิง รู้สึกว่าชายตรงหน้านี้ตั้งแต่ปลายผมจรดเท้าช่างอันตรายเหลือเกิน
“ข้าต้องการรู้แผนการต่อจากนี้ของเจ้า”
หญิงสาวผู้นี้ช่างกล้าหาญนัก ดึกดื่นเที่ยงคืนกล้าติดตามชายกำยำไปยังสถานที่ไม่รู้จัก อีกทั้งแสร้งทำเป็นวิญญาณหลอกหลอน เขาจะไม่อาจเดาได้เลยว่านางจะไปก่อเรื่องเช่นไรขึ้นอีก
“ข้าจะถวายธูปเทียนที่วัด อุทิศส่วนกุศลแก่บรรดาหญิงสาวที่ตายจากไปโดยไม่ชอบธรรมเหล่านั้น”
“เพียงเท่านี้หรือ?”
“เพียงเท่านี้ เมื่อถึงเวลาพี่รองข้าจะเดินทางไปด้วย เพราะฉะนั้นคุณชายอวี๋ไม่จำเป็นต้องกังวล”
เจียงซื่อไม่ได้ตั้งใจจะร้องขอความช่วยเหลือจากอวี้จิ่น
ในเมื่อนางตั้งใจแล้วว่าในชาตินี้จะอยู่ให้ห่างเขามากที่สุด แต่พอมีปัญหาก็วิ่งเข้าไปให้เขาช่วยเหลือคงไม่ดี
“แม่นางเจียงมั่นใจหรือว่าใต้เท้าเจินผู้นั้นจะสามารถช่วยแก้ไขเรื่องนี้ได้?”
เจียงซื่อหัวเราะออกมา “มีคำหนึ่งกล่าวไว้ว่า ทำให้ดีที่สุดแล้วรอดูชะตากรรม ข้าได้ทำอย่างสุดความสามารถของตนแล้ว”
“ใต้เท้าเจินเป็นนักปราชญ์ผู้ร่ำเรียนตำรา บางทีเขาอาจจะไม่เชื่อเรื่องผีสาง”
“ขุนนางที่อุทิศตนเพื่อปราชาชนโดยแท้จริงนั้นต่อให้เผชิญหน้ากับเรื่องเช่นนี้เขาก็เชื่อ”
“ดังนั้นนางจึงจะเดินทางไปที่วัดหลิงอู้สักหนเพื่อไปพบครอบครัวของหญิงสาวผู้เคราะห์ร้ายอีกคน
หลังจากนี้จะมีคนเข้าไปฟั้องร้องฉังซิงโหวซื่อจื่ออีก และเป็นเร
