ปงานมงคลที่จวนกั๋วกงกับท่านอ๋อง”
ท่านอ๋องที่ขันทีกล่าวถึงก็คือพี่ชายใหญ่แท้ๆ ของอวี้จิ่นหรือก็คือองค์ชายสี่ในรัชกาลปัจจุบันได้รับการอวยยศเป็นฉีอ๋อง
พูดถึงตรงนี้อวี้จิ่นที่ยังสถานะเป็นองค์ชายเจ็ดก็ค่อนข้างรู้สึกลำบากใจอย่างบอกไม่ถูกตอนที่เขาเกิดเพียงไม่นานฮ่องเต้จิ่งหมิงก็เกิดปราชวรขึ้นกะทันหัน หมอหลวงไร้ทางรักษา จนทำให้ไทเฮาทรงรับสั่งให้ประกาศตามหาคนมารักษาพระอาการปั่วย และสุดท้ายผู้ที่ได้รับคัดเลือกคือนักบวชจากลัทธิเต๋า
นักบวชจากลัทธิเต๋าได้กล่าวเอาไว้ว่าอาการปราชวรของฮ่องเต้จิ่งหมิงมีความสัมพันธ์กับองค์ชายเจ็ดเพราะทั้งสองดวงไม่สมพงษ์กัน องค์ชายเจ็ดจำเป็นต้องออกไปอาศัยอยู่นอกวัง รอให้ครบอายุสิบแปดปีถึงจะสามารถกลับมาพบพระราชบิดาได้
ไทเฮาเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง ครั้นสายพระเนตรที่ยังคงเห็นฮ่องเต้จิ่งหมิงปราชวรหนักอยู่ก้ได้แต่ลองส่งองค์ชายเจ็ดออกไปอยู่นอกวัง ใครจะไปรู้เพียงไม่นานฮ่องเต้จิ่งหมิงกลับค่อยๆ ดีขึ้น
นับจากนั้นมาอวี้จิ่นก็ไม่ได้กลับเข้าวังอีกเลย
หากว่ากันไปตามราชประเพณีของต้าโจว เมื่อองค์ชายอายุครบสิบหกปีจะได้รับแต่งตั้งเป็นตำแหน่งอ๋อง แต่เมื่ออวี้จิ่นอายุครบสิบหกปีที่อยู่เมืองทางใต้นั้น กลับปล่อยผ่านไปอย่างไม่มีใครสนใจ
มาตอนนี้อวี้จิ่นกลับมาเมืองหลวงแล้ว เพราะยังอายุไม่ครบสิบแปดปีเลยทำให้ไม่สามารถเข้าพบฮ่องเต้จิ่งหมิงได้ อีกทั้งหลายคนก็ไม่กล้าคาดเดาใจฮ่องเต้ว่ามีท่าทีต่อองค
