วเฉกเช่นเม็ดแตง รูปร่างผอมเพรียวประดุจสตรีแรกรุ่น ทั้งยังมีกิริยาอ่อนหวานซึ่งให้ความรู้สึกถึงความอ่อนแอไร้ทางสู้เสียด้วยซ้ำ
เจียงเพ่ยลดสายตามองต่ำอย่างอิจฉา
ดูๆ ไปแล้วฉังซิงโหวฮูหยินก็ดูเป็นคนใจดี ได้แม่สามีดีเช่นนี้ ทั้งยังมีสามีอย่างฉังซิงโหวซื่อจื่อ พี่รองช่างโชคดีจริงๆครั้นนึกถึงท่าทีไม่อินังขังขอบของเจียงเชี่ยนความรู้สึกอิจฉาของเจียงเพ่ยจึงพลันเปลี่ยนเป็นความริษยา นางคิดในใจว่า หากนางเลือกเกิดใหม่ได้คงจะดี นางจะไปเกิดเป็นลูกของมารดาใหญ่ เป็นสตรีสูงศักดิ์แห่งจวนปัว อีกทั้งบิดาก็เป็นถึงขุนนางระดับสี่ชั้นเอก เผลอๆ นางคงมีชีวิตแต่งงานที่ดีกว่าเจียงเชี่ยนเสียอีก
ภายนอกของฉังซิงโหวฮูหยินดูเป็นสตรีผู้มีจิตใจงดงาม นางกวาดสายตามองเจียงซื่อและคนอื่นๆหัวเราะขึ้นพลางเอ่ยว่า “พวกเจ้าเป็นสาวงามประดุจบุปผาอย่างที่คิดไว้จริงๆ ใครเห็นเป็นอันต้องชื่นชม”
ถัดมาฉังซิงโหวฮูหยินได้ไล่ถามชื่อและอายุของหญิงสาวแต่ละคน และสายตาของนางก็ไปหยุดที่เจียงซื่อ “ข้าเคยได้ยินมานานแล้วว่าคุณหนูเจียงสี่นี้เป็นสาวงามที่ไม่เหมือนใคร แต่พอได้มาเห็นด้วยตาตัวเองวันนี้ ข้าว่าถ้อยคำเยินยอเหล่านั้นที่อธิบายถึงความงามของคุณหนูสี่นั้นช่างเทียบไม่ได้เลย”
เจียงซื่อยิ้มกว้าง “โหวฮูหยินชมเกินไปแล้วเจ้าค่ะร่างกายนี้เป็นสิ่งที่ท่านพ่อท่านแม่มอบให้ มิได้ใช้ความสามารถส่วนตัวใดๆ ผู้น้อยจึงเห็นว่าไม่ควรเอาเรื่องนี้มาพูดโอ้อวดเจ้าค่ะ
