ใส่ใจ
สำหรับนางแล้ว การที่เจียงซื่อยอมมาก็เท่ากับบรรลุเปั้าหมายที่วางไว้ ส่วนเรื่องอื่นๆ นั้นนางไม่ยี่หระเลยแม้แต่น้อย
เสียงฝีเท้าดังขึ้นพร้อมกับเสียงหัวเราะของชายหนุ่มที่กำลังเดินเข้ามา “อาหารพร้อมหรือยัง ข้าหิวจะแย่แล้ว…”
พูดออกมาเพียงครึ่งประโยค ชายหนุ่มทำทีว่าเพิ่งสังเกตเห็นเจียงซื่อและคนอื่นๆ เลยจงใจทำให้ประโยคท่อนหลังขาดไป
เจียงเพ่ยลุกขึ้นยืนเป็นคนแรก “ท่านพี่เขย”
เจียงซื่อหันไปทักทายชายหนุ่มตามเจียงเชี่ยว
ชายหนุ่มรูปร่างผอมกับใบหน้าซีดเซียวผู้นี้คือเฉาซิงอวี้ ผู้มีสถานะเป็นฉังซิงโหวซื่อจื่อ
เจียงซื่อและคนอื่นๆ ค้อมศีรษะทำความเคารพเฉาซิงอวี้ไร้เสียงตอบ เขาอาศัยจังหวะนี้ลดสายตามองไปที่เจียงซื่อ
น้องสาวภรรยาที่หน้าตาสะสวยผู้นี้ตราตรึงอยู่ในใจของเขาตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นในงานแต่งงานของเขาและเจียงเชี่ยน
ในตอนนั้นเด็กสาวผู้นี้ยังอยู่ในวัยแรกรุ่น นางที่ยืนรวมอยู่กับบรรดาพี่สาวน้องสาวของนางมองมาที่เขาด้วยสายตาไร้ซึ่งความรู้สึก เฉกเช่นดอกไม้ตูมที่ขึ้นอยู่บนภูเขาที่ปกคลุมไปด้วยหิมะความงามที่แฝงไปด้วยความอ้างว้างเปล่าเปลี่ยวได้ทิ้งร่องรอยไว้บนหัวใจของเขา
ในเวลานั้นเขาเพียงแต่คิดว่า เขาจะทำให้เด็กสาวผู้นี้ตกเป็นของเขาให้ได้เพื่อจะให้คุ้มค่ากับที่เกิดมาเป็นชาย
เจียงเชี่ยนที่เฝั้ามองอากัปกิริยาของเฉาซิงอวี้โกรธควันแทบออกหู
จากประสบการณ์ที่ผ่านมา นางไม่สนใจว่าชายหนุ่มจะโหยหาสตรีนางไหน แต่น
