ีวิตชายหนุ่ม ยืนทำสีหน้าพิลึกพิลั่นห่างออกไปไม่ไกล ใต้เท้าเด็กหนุ่มมีปลาสองตัวกระโดดเด้งไปมา
“ทำไมเจ้าถึงมาอยู่ที่นี่ได้” ชายถือปินทองเดินตรงไป
อาเฟยเลียริมฝีปากพลางเอ่ย “ท่านอย่าเพิ่งตกใจไป ข้าก็มารอท่านอยู่อย่างไรล่ะ”สมัยนี้ทองคำไร้ค่าถึงเพียงนี้แล้วหรือ เหตุใดผู้คนจึงนิยมนำมันมาใช้ทำเรื่องเลวร้ายเช่นนี้กันนะ
ชายก้มหน้าจ้องมองปลาเฉ่าที่กระโดดไปมาอย่างร่าเริง
อาเฟยรีบชูสองมือขึ้นพลางเอ่ยปาม “ท่านใจเย็นลงก่อน ปลานั่นมิได้ทำผิดอันใด”
ก็เขารออยู่ที่กระท่อมซอมซ่อนี้มาแสนนาน นึกอยากกินปลาย่างขึ้นมาบ้างไม่ได้หรือไร
“เจ้าไปซะ” ชายเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
อาเฟยขบปลายลิ้นแน่น
ชายผู้นี้น่ากลัวยิ่งนัก เมื่อครู่คงคิดจะปลิดชีพตัวเองแล้วจริงๆ หากชีวิตของตนเองยังไม่ไยดีระหว่างทางเกิดนึกอยากได้สหายร่วมดื่มสุราสักคนขึ้นมาล่ะ
“ในเมื่อกลัวขนาดนั้นแล้วทำไม่ยังรีบหนีไปอีก”
“ความจริง ผู้ที่ส่งจดหมายมาให้ท่านสั่งให้ข้ามาบอกบางสิ่งแก่ท่านด้วย”
“ช่างเถอะ” ชายหนุ่มเลิกสนใจอาเฟย และเดินกลับไปยังหลุมศพอาเฟยกลั้นใจเอ่ยขึ้นว่า “ท่านฝากบอกว่า คู่หมั้นของท่านจากไปเป็นสิบปีแล้ว คงไปเกิดในภพภูมิใหม่แล้ว ครั้นท่านจะตามหา ก็คงหาไม่พบ”
—————————-
[1] ซานฝั่าซือ คือ กองกฎหมายทั้ง 3 ซึ่งได้แก่กรมอาญา กรมตรวจตราและศาลต้าหลี่
