งเข้าไปหาชุยอี้
แต่โดยไม่คาด เงาร่างสีดำเหลืองที่ไม่มีสัญญาณบ่งบอกถึงการยอมแพ้จะเร็วกว่าพวกเขาก้าวหนึ่งมันเข้าไปถึงตัวของชุยอี้ก่อนใคร
สุนัขตัวใหญ่ที่มีขนาดเท่าครึ่งตัวคนตะปบอุ้งเท้าไปที่หน้าผากที่มีเลือดไหลของชุยอี้เต็มแรง ก่อนจะพลิกตัวลงมาแล้วยืนกระดิกหางอย่างสบายๆยืนรอทั้งสองคนวิ่งเข้ามาใกล้
ชุยอี้ตกใจมากจนไม่รู้สึกเจ็บที่หน้าผากอีกแล้วเขาตะโกนออกไปอย่างตะกุกตะกักว่า “ระ รีบช่วยข้า เร็วเข้า…”
“เดรัจฉาน รีบถอยไปซะ!” ชายวัยกลางคนคนหนึ่งตะโกนบอกเอ้อร์หนิวเหลือบมองเขาเบาๆ
ชายคนนั้นชะงักไป
นี่เขาตาฝาดไปเองหรือเปล่า
เหตุใดถึงได้รู้สึกว่ามันกำลังส่งสายตาดูถูกข้าอยู่เลยล่ะ
ไม่หรอกกระมัง ข้าคงจะตาฝาดไปเอง
จากนั้นเขาก็เห็นสุนัขตัวใหญ่ยกอุ้งเท้าขึ้น ค่อยๆกดไปที่คอของชุยอี้จู่ๆ ผู้ชมทั่วทั้งบริเวณก็เงียบเสียงลง
สุนัขตัวนี้จะต้องสำเร็จการบำเพ็ญเพียรแล้วแน่ๆ!
—————————-
[1] หมัดบุปผาขาผ้าปักลาย อุปมาถึงเพลงมวยที่สวยแต่กระบวนท่า แต่ใช้งานจริงไม่ได้
