ของท่านจึงรับประกันได้”
เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ เจียงซื่อก็เหลือบมองหลิวเซียนกูแวบหนึ่ง นางถามต่อด้วยรอยยิ้มหวาน ว่า“เซียนกูรู้หรือไม่ว่านิสัยของท่านอาสะใภ้รองของข้านั้นออกจะพูดยากอยู่สักหน่อย ว่าอย่างไรดีนางค่อนข้างเป็นคนเจ้าคิดเจ้าแค้น แถมยังไม่ค่อยอยู่ในกรอบกฎเกณฑ์มากอีกต่างหาก ท่านคิดว่านางจะปล่อยให้ท่านหนีออกจากเมืองหลวงอย่างราบรื่นอย่างนั้นหรือ”
หลิวเซียนกูมุมปากกระตุกยิกๆ
นั่นคือเหตุผลที่ข้ากำลังจะแอบหนีไปอย่างไรเล่า!
“เพื่อให้เซียนกูเข้าใจอะไรได้ง่ายขึ้นอีกสักหน่อยพี่ชายของท่านอาสะใภ้รองข้าประจำการอยู่ในกองบัญชาการปัญจทิศรักษานคร แม้ว่าตำแหน่งจะไม่โดดเด่นมากนัก แต่แค่สกัดตัวคนคนหนึ่งล่ะก็มิใช่เรื่องยากอะไรเลย”
มุมปากของหลิวเซียนกูกระตุกติดต่อกันหลายครั้ง
ขึ้นเรือโจรแล้วถอนตัวยากจริงๆ!“ทว่าสถานการณ์ตอนนี้มันได้เปลี่ยนไปแล้วผู้คนทั้งเมืองหลวงต่างก็จับตาดูอยู่ อาสะใภ้รองของข้าย่อมไม่กล้าจัดการกับเซียนกูตรงๆ อย่างมากสุดก็แค่ปล่อยข่าวลือบางอย่างเพื่อทำลายชื่อเสียงของท่าน”
“ถ้าชื่อเสียงของข้าถูกทำลาย ข้าก็จบสิ้นแล้ว”หลิวเซียนกูพึมพำอย่างเหม่อลอย
หากดวงตาของเหล่าฮูหยินตงผิงปัวไม่ดีขึ้น เอ้อร์ไท่ไท่จะต้องปล่อยข่าวทำลายชื่อเสียงของนางแน่ดีไม่ดีอาจใส่ร้ายเพิ่มเติมถึงขั้นทำให้นางต้องเข้าไปนอนอยู่ในคุก ซึ่งนี่ไม่ได้ดีไปกว่าการถูกทุบตีเลย!“ชื่อเสียงของเซียนกูจะถึงคราวจบสิ้นลงได้อย่างไร ใน
