ครู่หนึ่ง แล้วยื่นเหอเปาที่ดูธรรมดาส่งให้เขา “รับไปสิ”
อาเฟยยื่นมือออกมารับ แต่อาหมานไม่ยอมปล่อยมือเสียที
อาเฟยเหลือบมองเจียงซื่อแวบหนึ่งอย่างขอความเห็น จากนั้นก็ตัดสินใจเพิ่มแรงในมือของเขา
นี่มันอะไรกัน เมื่อสักครู่ คุณหนูส่งสายตาเป็นเชิงบอกว่าให้ส่งมันให้ข้ามิใช่หรือ หรือว่าข้าเข้าใจผิดไปเอง
“อาหมาน…” เจียงซื่อดุนางด้วยน้ำเสียงจนใจ
อาหมานถึงยอมปล่อยมือลงในที่สุด แต่ก็ยังมิวายข่มขู่ไปว่า “ถ้าเจ้ากล้าทำหายล่ะก็ ข้าจะฆ่าเจ้า!”
คุณหนูใจเด็ดเกินไปแล้ว นางกล้าให้เงินจำนวนมากเช่นนี้กับไอ้อันธพาลนี่ได้อย่างไร
“เปิดดูข้างในสิ”
อาเฟยก้มหน้าลงและเปิดเหอเปาออกตามที่อีกฝั่ายสั่ง และเมื่อเขาได้เห็นตั๋วเงินที่อยู่ข้างใน สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปในทันที “คุณหนู นี่…”
“เจ้าเอาเงินพวกนี้ไปซื้อตั๋วพนัน ลงฝังดวงตาของเหล่าฮูหยินตงผิงปัวจะดีขึ้น”ริมฝีปากของอาเฟยขาวซีด “นี่ นี่…”
คุณหนูใจกล้าเกินไปหน่อยหรือไม่ นางกล้าให้เงินจำนวนมากเช่นนี้กับเขา ไม่กลัวเขาเชิดเงินแล้วหลบหนีไปเลยรึ
—————————-
[1] เก็บเนื้อเน่าลงหม้อ อุปมาว่าเก็บผลประโยชน์ทุกอย่างไว้เอง ไม่ปล่อยให้บุคคลภายนอกได้ไป
