ยงรอเวลาที่หลิวเซียนกูชี้ไปที่เจียงจั้น นางก็หมดหน้าที่แล้ว
แววตาเจียงเชี่ยนหันมองไปที่เจียงจั้น ใบหน้าหยิ่งยโสของอีกฝั่ายทำให้นางแอบขำ
นางแทบจะอดทนรอไม่ไหวแล้ว อยากจะเห็นท่าทางของเจียงจั้นเมื่อรู้ว่าเขาคือคนร้ายจะแย่!
งานนี้จะต้องสนุกอย่างแน่นอน“เซียนกูชี้ออกมาเลยได้หรือไม่ สิ่งชั่วร้ายนั้นอยู่ที่ตัวของใคร” จู่ๆ เฝิงเหล่าฮูหยินถามขึ้น
นางไม่สนว่าจะเป็นใคร ถึงจะเป็นเจียงเชี่ยนหลานสาวอันเป็นที่รัก นางก็ปล่อยไว้ไม่ได้!
หลิวเซียนกูก้าวเดินช้าๆ ไปที่หน้าของเจียงซื่อบัดนี้สายตาของทุกคนต่างจับจ้องมาที่นาง ไม่เว้นแม้แต่คนที่ถูกจับตามองก็พลันรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมา โดยเฉพาะคุณหนูห้าเจียงลี่ที่มีอุปนิสัยนิสัยขี้ขลาดก็อดไม่ได้ที่จะตัวสั่น พร้อมกับร่างที่บอบบางราวกับใบไม้แห้งที่เมื่อต้องลมก็คงจะถูกปลิวพัดไปตาม
“ข้าอยากจะยืนยันว่าสิ่งชั่วร้ายนั้นอยู่ที่ตัวของใคร แต่คงต้องขออนุญาตเหล่าคุณหนูและคุณชาย ขอให้ข้าได้ตรวจสอบทีละคน” หลิวเซียนกูที่วางทางสูงส่งกล่าวขึ้น
“เซียนกูขอร่ายมนต์ ไม่ว่าอย่างไรก็ตามจะต้องไล่สิ่งชั่วร้ายนั้นออกไป!” เฝิงเหล่าฮูหยินส่งสัญญาณให้ทุกคนเอ่ยตอบรับ
“เช่นนั้นข้าก็จะเริ่มแล้ว” หลิวเซียนกูพุ่งไปที่เจียงซื่อและคนอื่นๆ
พิธีของนางนั้นเผอิญพุ่งเปั้าไปที่เจียงซื่อพอดี แต่ในเวลานั้นกลับไม่มีใครสังเกตเห็นเจียงซื่อมองหลิวเซียนกูด้วยความสงสัย
ในวันนั้นนางกับหลิวเซียนกูได้ทำข้อตกลงกัน ส
