าราคาถูกผู้นี้อาจถึงขั้นรู้สึกผิดต่อลูกเขยผู้ยากจนที่เต็มใจแต่งงานกับบุตรสาวเขาด้วยซ้ำ”เมื่อหลิวเซียนกูฟังถึงตรงนี้ นางก็หลุดหัวเราะออกมาจริงๆ กล่าวว่า “เรื่องที่คุณหนูเล่ามาช่างสนุกและน่าสนใจจริงๆ เพียงแต่มันจะไม่แปลกประหลาดเกินไปหน่อยหรือ”
นางต้องยอมรับว่า สิ่งที่เด็กสาวตัวเล็กตรงหน้าพูดออกมานั้นถูกต้องตรงกับความเป็นจริงทุกประการ!
ในตอนแรกเศรษฐีเหยียนเกรงใจและระมัดระวังตัวเวลาอยู่ต่อหน้าบุตรชายนางจริงๆ เขากลัวนักว่าความอื้อฉาวที่บุตรสาวของเขาสร้างขึ้นมาจะถูกเปิดโปงออกมา จนกระทั่ง…
เจียงซื่อไม่สนใจปฏิกิริยาของหลิวเซียนกู ปลายนิ้วไล้ลงไปบนขอบถ้วยชาที่เรียบลื่นราวกับหยก“แต่เศรษฐีเหยียนไม่ใช่คนโง่ ภายหลังเขาคงปะติดปะต่อ คิดอะไรต่อมิอะไรได้กระจ่างแล้วกระมัง”
“คิดกระจ่างแล้วอย่างไร ไม่กระจ่างแล้วอย่างไรเล่า” หลิวเซียนกูหมดความอดทนแล้วเช่นกันนางถามกลับไปด้วยน้ำเสียงเย็นชา
เจียงซื่อเปรยตาขึ้นพิจารณานางเล็กน้อย สายตาที่ใช้มองดูอีกฝั่ายติดเหยียดหยันไม่คล้ายมองดีเท่าไหร่ “จนถึงตอนนี้แล้วเซียนกูท่านยังไม่ยอมรับอีกหรือ นี่ไม่ค่อยดีเลย…”
“เหอะ หลักฐานเล่า คุณหนูพูดมาถึงขนาดนี้แล้วมีหลักฐานอะไรหรือไม่” เซียนกูหลิวหัวเราะเสียงดัง ในน้ำเสียงแฝงความขู่เข็ญอยู่หลายส่วนตึก!
เจียงซื่อกระแทกถ้วยชาลงกับโต๊ะเสียงดังลั่น
เด็กสาวเอนหลังพิงพนักพิงเก้าอี้อย่างเกียจคร้านดวงตาที่หรี่ลงเล็กน้อยท่ามกลางแสงอาทิต
