ย์ที่ตกกระทบลงมาราวกับกระจกสะท้อนก็มิปานสายตาที่นางใช้มองดูคนที่นั่งอยู่อีกฝังคล้ายกับจะบอกเป็นนัยว่านางไม่ต่างอะไรจากตัวตลกที่กำลังเต้นเร่าๆ ไปด้วยความร้อนตัว
หลิวเซียนกูหุบยิ้มทันใด
“ใบไม้ร่วงหล่นคืนสู่ราก คนตายกลับคืนสู่ผืนดินหลังจากที่บุตรสาวท่านตายไปแล้ว นางก็ถูกฝังอยู่ในสุสานบรรพบุรุษในฐานะของบุตรชายท่านขอเพียงมีการขุดโลงออกมาทำการชันสูตรพลิกศพใหม่อีกครั้ง ก็จะรู้ได้ทันทีว่าผู้ที่ตายไปเป็นเพศหญิงหรือเพศชาย”
“เหอะๆ คำพูดของคุณหนูออกจะน่าขันเกินไปหน่อยแล้ว สำนวนที่ว่ากลับคืนสู่ผืนดินอย่างสงบมิใช่ว่าเพื่อให้ดวงวิญญาณของผู้ตายได้กลับไปนอนหลับอยู่ใต้ดินอย่างสงบสุขหรอกหรือ หากอาศัยแค่คำพูดจากปากคนนอกไม่กี่คำ ท่านคิดว่าพวกเขาจะยอมให้คนอื่นขุดหลุมฝังศพบ้านตัวเองขึ้นมาหรืออย่างไรกัน”
ตรงจุดนี้หลิวเซียนกูมั่นใจมาก เนื่องจากอาชีพนี้ของนางต้องเกี่ยวข้องกับเรื่องดังกล่าวอยู่เป็นประจำ เวลานี้ยามอยู่ต่อหน้าเด็กสาวจึงไม่กังวลอะไรอีก ยิ่งไม่คิดอ้อมค้อมยืดเยื้อให้มากความ“สำหรับเศรษฐีเหยียนผู้นั้น ต่อให้เขาคิดตกคิดได้แล้วจะอย่างไร เรื่องราวน่าอับอายเช่นนี้ซ่อนไว้ยังแทบไม่ทันเลย ท่านยังคิดจะให้เขาโพนทะนาไปทั่ว คุณหนูท่านอายุยังน้อยคงยังไม่รู้ความมากนัก ไม่ว่าใครก็ตามที่ประสบกับเหตุการณ์เช่นนี้ไม่มีใครอยากพูดมันออกไปทั้งนั้น”
พอพูดจบ นางก็มองไปที่เจียงซื่อด้วยรอยยิ้มแฝงความนัย ตั้งหน้าตั้งตารอที
