่จะได้เห็นปฏิกิริยาตอบโต้ที่ทำอะไรไม่ถูกของอีกฝั่าย
อย่างไรก็ตามเจียงซื่อกลับยิ้มขึ้นด้วยท่าทีไม่แยแส เพียงกล่าวออกไปเบาๆ ว่า “ในที่สุด…เซียนกูท่านก็ยอมรับมันแล้วสินะ”
ดวงตาของหลิวเซียนกูไหววูบ นางหลุบตาทั้งสองข้างลงเล็กน้อยและไม่ตอบสนองอะไรอีก
“งานของเซียนกูคือต้องรับมือกับภูตผีและเทพเซียนอยู่บ่อยๆ หรือท่านยังไม่ชัดเจนอีกว่าการที่สตรีนางหนึ่งซึ่งยังไม่ออกเรือนนั้นไม่สามารถฝังลงสุสานของบรรพบุรุษได้ เพราะจะทำให้ฮวงจุ้ยของสุสานถูกทำลายและส่งผลต่อความมั่งคั่งมั่นคงของตระกูล หากวันนี้ ข้าไปเชิญนักพรตท่านหนึ่งที่มีประสบการณ์ออกท่องโลกกว้างมานานหลายปีแล้วมา แล้วให้เขาพูดว่าที่ตระกูลเฉียนไม่เจริญรุ่งเรืองมาหลายปีแล้ว ทำมาค้าขายอะไรก็ไม่ขึ้นสักที เป็นเพราะในตระกูลของพวกเขามีการผกผันของหยินสายหนึ่งอยู่เหนือสุสานบรรพบุรุษของพวกเขา มิหนำซ้ำความผันผวนนี้ยังมาจากคนรุ่นหลังอีกด้วย ท่านว่า…พวกเขาจะยอมให้เปิดโลงศพหรือไม่”
หลิวเซียนกูลืมตาตื่นขึ้นมาทันใด ถลึงตาจ้องใส่เจียงซื่อด้วยความดุร้ายและเกรี้ยวโกรธ
นางย่อมทนไม่ได้หากจะมีใครขุดกระดูกของบุตรสาวนางออกมาเปิดประจานให้คนข้างนอกดู!
ยิ่งไปกว่านั้น หากตระกูลเฉียนรู้ว่านางฝังศพลูกสาวไว้ในสุสานของบรรพบุรุษล่ะก็ เกรงว่าแม้แต่ศพของสามีของนางคงถูกขุดขึ้นมาด้วยแล้วขับไล่ออกจากสุสานเป็นแน่แท้
“เซียนกูพูดถูก เศรษฐีเหยียนค้นพบความจริงแล้วจะอย่างไรเล่า เขาย่อมท