หลังเจ้าจะตกใจเอาได้ ไม่คิดว่าคุณชายรองเจียงจะรักและถนอมบุปผาเหมือนกัน”
“ในปากเจ้ามีแต่เรื่องชั้นต่ำหรือ” เจียงจั้นโกรธจนแทบเต้น ปกปั้องเจียงซื่อที่อยู่ข้างกาย แต่กระนั้นก็ยังไม่ลงมือทำอะไร
เขารู้ว่าคนพวกนี้มันเหลือเดนเพียงไหน เรื่องลวนลามผู้หญิงพวกมันทำได้ทุกอย่าง
ถึงแม้น้องสี่เป็นคุณหนูของจวนปัว แม้นไม่กล้าลงมือต่อหน้าธารกำนัล แต่กระนั้นคำพูดคำจาของพวกมันก็จะทำให้น้องสี่ของเขาเสียหายเอาได้
เจียงจั้นไม่เคยปวดเศียรเวียนเกล้าอะไรขนาดนี้มาก่อน
หากว่าเขาได้ครึ่งหนึ่งของพี่อวี๋ชีก็ดีสิ
ไม่สิ เป็นหมาบ้าสักตัวก็พอ
“ไม่ใช่ว่าจะต่อยกันหรอกหรือเจ้าคะ” เสียงใสของหญิงสาวกล่าวขึ้นอีกครั้ง
พอกล่าวจบ ทั้งสองฝังก็นิ่งอึ้งไปอึกใจ กระทั่งบางคนยังเอามือเกาศีรษะ
หรือว่าพวกเขาฟังอะไรผิดไป สาวน้อยคนนี้พูดอะไรออกมา
“น้องสี่ เจ้าเงียบไปก่อน” เจียงจั้นหันกลับไปพูดกับเจียงซื่ออีกครั้ง
เขาแทบไม่อยากจะเชื่อว่า น้องสาวของเขาไม่เข้าข้างเขาเลย
“ฮ่าๆ เจียงเอ้อร์ น้องสาวของเจ้ารอดูมวยอยู่นะ” สายตาของชุยอี้ไม่ละออกจากเจียงซื่อพลางใช้พัดเคาะมือและหัวเราะขึ้น
พวกลูกสมุนก็หัวเราะตาม“เจียงเอ้อร์ จะต่อยไม่ต่อย จะปล่อยให้สาวๆ รอเสียเที่ยวหรืออย่างไร”
“รีบพูดมาสิ สาวน้อยข้างกายเจ้ากำลังรออยู่นะ”
“ใช่ๆ เจียงเอ้อร์ใจเสาะนัก สู้หญิงสาวก็ไม่ได้กลายเป็นคนอ่อนแอตั้งแต่เมื่อใดกันหรือ ฮ่าๆ”
เจียงจั้นกำหมัดแน่น เก็บอาการไม่ให้ต
