ณ ยอดเขาลำดับเก้า ภายในถ้ำบำเพ็ญเพียร
“เล่นใหญ่เกินเบอร์ไปไหม!?”
เสียงมังกรคำรามที่ดังก้องกังวานไปทั่วสารทิศ ทำเอาแม้แต่จางอวิ๋นยังสะดุ้งจนขนลุกซู่
เมื่อหันขวับกลับไปมองสวีหมิง ก็เห็นว่ารอบกายของศิษย์รักถูกห้อมล้อมไปด้วยแสงสีทองเข้มข้น เงาร่างมังกรทองจางๆ กำลังแหวกว่ายอยู่รอบตัว แผ่แรงกดดันราชันย์ที่ชวนให้ใจสั่นสะท้านออกมา
ทว่า… แรงกดดันนั้นกลับค่อยๆ เลือนหายไปอย่างรวดเร็ว พร้อมกับแสงสีทองบนร่างของสวีหมิงที่เริ่มหรี่แสงลงราวกระสือใกล้ดับ
จางอวิ๋นชะงักไปครู่หนึ่ง
ทันใดนั้น ข้อความแจ้งเตือนสีแดงฉานจากเนตรสวรรค์ก็เด้งขึ้นมากระแทกตา
【แจ้งเตือน: ปราณฟ้าดินโดยรอบไม่เพียงพอต่อการดูดซับ โปรดมอบหินวิญญาณเพื่อเติมเต็มโดยด่วน!】
เห็นดังนั้น จางอวิ๋นไม่รอช้า รีบสะบัดมือควักหินวิญญาณสิบกว่าก้อนออกมาจากแหวนมิติ
ฟึ่บ!
ทันทีที่หินวิญญาณเหล่านั้นเข้าใกล้รัศมีร่างของสวีหมิง แสงสีทองก็พุ่งเข้าโอบล้อม และเพียงชั่วพริบตา…
วูบ!
หินวิญญาณทั้งสิบกว่าก้อนถูกดูดกลืนจนสลายกลายเป็นฝุ่นผงหายไปเกลี้ยง!
แสงสีทองที่กำลังจะมอดดับหยุดชะงักไปเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะเริ่มหรี่ลงอีกครั้งราวกับไม่สะเทือนท้อง
“แค่นี้ยังไม่พอ?”
จางอวิ๋นเลิ
