ทั้งอาหมานและอาเฉี่ยวต่างรอคอยเรื่องสนุกในวันพรุ่งนี้ ตลอดทั้งคืนจึงนอนหลับไม่ค่อยสนิทพอรุ่งเช้าขอบตาล่างจึงปรากฎรอยดำอยู่บ้าง
เจียงซื่ออารมณ์แจ่มใส พอเสร็จธุระในตอนเช้าก็ออกไปคารวะทักทายที่เรือนฉือซินอย่างสดชื่น
เฝิงเหล่าฮูหยินเองก็นอนหลับไม่ค่อยสนิท
เดิมทีผู้สูงวัยก็นอนหลับไม่สนิทอยู่แล้ว ยิ่งในใจกลับมีเรื่องรบกวนอยู่ด้วย บวกกับเรื่องที่นางฝันในคืนนั้นอีก จนบัดนี้ตาซ้ายของนางก็กระตุกไม่หายพอเห็นเจียงซื่อท่าทางสดชื่นแจ่มใส จิตใจของนางก็ยิ่งว้าวุ่น
หากไม่ใช่เพราะเจ้าหนูคนนี้ นางคงไม่ต้องนอนพลิกไปมาทั้งคืน
เจ้าหนูนี่ใช้สินเดิมมาเป็นข้อแลกเปลี่ยนกับนางแล้วต่อไปจะมาขออะไรกับนางอีกหรือไม่
เดิมทีในใจเฝิงเหล่าฮูหยินตั้งใจจะสั่งสอนเจียงซื่อสักครั้ง แต่ตอนนี้กลับนิ่งเฉยเสียอย่างนั้น
เอ้อร์ไท่ไท่เซียวซื่อที่พาสองบุตรสาวบ้านรองมาถึงก่อนเจียงซื่อไปก้าวหนึ่ง พอเห็นเจียงซื่อเข้ามาด้วยท่าทีสบายอารมณ์ก็อดให้นึกถึงเรื่องเมื่อคืนที่ทำกับปั้าหลิวแม่ครัวลงไปไม่ได้ ยิ่งคิดปากนางก็เชิดขึ้นด้วยความหงุดหงิด
อีกครู่คงมีเรื่องสนุกให้ชม ลองดูสิว่าเจียงซื่อจะหาทางออกให้ตนเองอย่างไร
“เอาล่ะ แยกย้ายกันได้แล้ว” เฝิงเหล่าฮูหยินยกน้ำชาขึ้นดื่ม
เซียวซื่อที่พาคุณหนูห้าเจียงลี่และคุณหนูหกเจียงเพ่ยขอตัวกลับไปก่อน ซานไท่ไท่กัวซื่อจึงนำคุณหนูสามเจียงเชี่ยวลุกขึ้นพอคนเริ่มทะยอยเดินออกไปข้างนอก ถึงแม่ว่าเจียงซื่อจะเป็นคุ
