ณหนูบ้านใหญ่ แต่เพราะเป็นผู้น้อย จึงต้องลุกออกคนสุดท้าย
พอเดินไปถึงข้างบุตรสาวของซานไท่ไท่ที่กำลังก้มหน้าอยู่ ทำให้เจียงซื่อรู้สึกสนุกจึงเลิกคิ้วขึ้น
เจียงซื่อมองไปยังเจียงเชี่ยว นึกอะไรในใจเงียบๆ
จวนตงผิงปัวมีทั้งหมดสามเรือน เรือนนายท่านเจียงสามนั้นเป็นลูกบ้านอนุ จึงไม่ค่อยแสดงตัวโดดเด่นอะไรมากนัก ซานไท่ไท่เอง หากอยู่นอกเรือนมักจะไม่ค่อยพูด มีแต่ลูกสาวเจียงเชี่ยวที่ค่อนข้างจะร่าเริงแต่นี่ก็ค่อนข้างแปลก นายท่านสามเป็นลูกอนุ แต่กลับมีลูกชายหนึ่งลูกสาวหนึ่ง เจียงเชี่ยวเองก็ถูกเลี้ยงมาอย่างประคบประหงม
และเจียงเชี่ยวที่ถูกเลี้ยงมาอย่างประคบประหงมนั้นก็ค่อนข้างไม่ถูกกันกับเจียงซื่อ
จวนปัวมีคุณหนูทั้งหมดหกคน มีสองคนนี้ที่อายุเท่ากัน แต่เจียงเชี่ยวนั้นแก่เดือนกว่าเจียงซื่อ จะกล่าวได้ว่าเพราะอายุไล่เลี่ยกันจึงกระทบกระทั่งกันบ้าง ซึ่งแท้จริงแล้วเรื่องที่ทำให้ไม่ถูกกันนั่นก็คือเรื่องแต่งเข้าจวนอันกั๋วกง
ในเหตุการณ์ที่ดินถล่มตอนนั้น อันกั๋วกงถูกเจียงอันเฉิงและนายท่านสามเจียงยื่นมือเข้าช่วย ทำให้จวนอันกั๋วกงจึงทำสัญญาหมั้นหมายกับจวนตงผิงปัวเอาไว้ จวบจนกระทั่งส่งเจียงซื่อแต่งเข้าไป
เจียงเชี่ยวที่แก่กว่าเจียงซื่อย่อมไม่พอใจอยู่บ้างส่วนเจียงซื่อเองก็เป็นพวกยอมหักไม่ยอมงอ ปากคอเราะร้าย มีครั้งหนึ่งพลั้งปากกล่าวกับเจียงเชี่ยวไปว่า ใครใช้ให้บิดาของเจ้าไม่ได้เป็นผู้สืบทอดตำแหน่งท่านปัวกันล่ะ
คำพู
