่แบบนี้ หากสบโอกาสแล้วมีจวนไหนบ้างจะไม่ลงมือ
ปกติแล้วพวกลูกสาวตระกูลใหญ่ที่ไหนเลยจะกล้าตอกกลับเช่นนี้ เหตุใดพอเป็นนางบ้างที่ลงมือ จึงไม่สำเร็จเช่นจวนอื่นเล่า“เจ้าก็อย่าใส่ใจนักเลย คิดว่าเจ้าเด็กนั่นรับมือง่ายหรือไง ก่อนหน้านี้ก็เพื่อรักษาภาพพจน์ที่ดีก่อนออกเรือน แต่ตอนนี้ไม่ใช่เช่นนั้นแล้ว”
“แล้วเป็นเช่นไร”
“หากจะแตกหักนางก็พร้อมแตกหักไปด้วยน่ะสิ”พูดถึงเจียงซื่อ นายท่านรองเจียงก็อารมณ์เสียขึ้นมาทันที
เขายังไม่ลืมคำพูดที่หลานสาวตัวดีพูดกับเขาในวันนั้นที่ห้องโถง
เซียวซื่ออ้าปากจะพูดต่อ นายท่านรองเจียงจึงขัดจังหวะอย่างเย็นชา “สรุปคือเด็กนั่นตอนนี้ไม่ห่วงภาพลักษณ์อะไรทั้งนั้น ทางที่ดีเจ้าจงอยู่ห่างนางให้มากก็พอ”
นายท่านรองเจียงกล่าวจบ มองภรรยาที่ใบหน้าเต็มไปด้วยกากใบชา ดูเหมือนว่าใบหน้านางเหลืองยิ่งกว่าโคมไฟที่แขวนอยู่เสียอีก เขาไม่อยากไปไหนทั้งนั้น จนสุดท้ายจึงเดินออกจากเรือนไป
เซียวซื่อมองผู้ชายของตนเดินจากไปอย่างไม่ไยดีเลยแม้แต่น้อย ขนาดคำปลอบใจก็ยังไม่มีให้ กลับเดินออกไปนอนกกอนุ ดวงตาของนางเต็มไปด้วยความขุ่นเคืองและได้แต่ปลอบใจตนเอง
เจียงซื่อกลับมาที่เรือนไห่ถังแล้ว อาหมานจึงรีบพูดขึ้นมาว่า “คุณหนูเจ้าคะ คุณหนูทราบได้อย่างไรว่าเหล่าฮูหยินกับเอ้อร์ไท่ไท่จะไม่หาเรื่องคุณหนู”
เจียงซื่อยิ้มพูดนิ่งๆ “ไม่มีอะไรหรอก ก็แค่กลัวเสียผลประโยชน์ที่ใหญ่กว่าเท่านั้นเอง”
นางไม่ได้ต้องการอะไรมาก แน
