เอ้อร์ไท่ไท่เซียวซื่อรีบร้อนออกจากเรือนหยาซินด้วยความสงสัย สายตากวาดมองไปทางเจียงซื่อรอบหนึ่ง
แม้เวลานี้ท้องฟั้ายังไม่มืดสนิทนัก แต่แสงโคมในห้องก็ยังส่องไม่ชัดเจน
หญิงสาวสบตา ยิ้มมุมปาก ฉับพลันห้องก็สว่างไสวขึ้นมาทันที
เซียวซื่อรู้สึกรสขมเปรี้ยวขึ้นมาในอก
เหตุผลที่ลูกสาวของนางแต่งเข้าจวนโหวได้ เป็นเพราะตำแหน่งเซ่าชิงในศูนย์พิทักษ์อาชาของบิดานาง ดีกว่าพวกมียศถาบรรดาศักดิ์แต่ไร้ซึ่งอำนาจอย่างแท้จริง
จวนฉังซิงโหวแต่ไหนแต่ไรมาไม่เคยให้ความสำคัญฐานะคุณหนูแห่งจวนปัวของลูกสาวนาง แต่เป็นเพราะฐานะของนายท่านรองจวนปัวต่างหากที่ดึงดูดใจจวนโหว
แต่กระนั้นเซียวซื่อก็ยังรู้สึกเสียดาย
สองปีก่อนลู่อ๋องหรือองค์ชายห้าของฮ่องเต้คนปัจจุบันเลือกชายา สุดท้ายเลือกชายาที่มีเบื้องหลังฐานะทางบ้านไม่ได้โดนเด่นอะไรมากนัก แต่ก็ไม่ได้ไม่ดูแย่อะไร
ตอนนั้นเชี่ยนเอ๋อร์ก็ได้เข้าคัดเลือกชายาด้วยเช่นกัน หากเชี่ยนเอ๋อร์มีฐานะเช่นเดียวกับเจียงซื่อด้วยแล้ว ไม่แน่ว่าปั่านนี้ชายาของลู่อ๋องก็คือเชี่ยนเอ๋อร์แล้วก็ได้
ต่อให้จวนฉังซิงโหวดีอย่างไร ก็ไม่สู้ตำแหน่งชายาของท่านอ๋อง
แน่นอนว่าเซียวซื่อได้แต่คิดอยู่ในใจ
งานแต่งของเจียงเชี่ยนก็จัดยิ่งใหญ่อยู่ไม่น้อยหากคนนอกรู้เข้าว่านางเสียดายที่ให้เจียงเชี่ยนออกเรือนไปจวนฉังซิงโหวล่ะก็ จะต้องถูกนินทาอย่างแน่นอน
“เหล่าฮูหยินยังไม่พักผ่อนอีกหรือเจ้าคะ” เซียวซื่อยิ้มกล่าวทักทายเฝิงเหล่า
