เฝิงเหล่าฮูหยินรีบเปลี่ยนท่าทีให้เป็นปกติ พลางเอ่ยอย่างไม่พอใจ “เจ้าพูดเหลวไหลอะไร”
คืนวานนางฝันประหลาดจริง ฝันเห็นไก่ฟั้าสีทองคู่หนึ่งพุ่งเข้ามาหานาง นางหลบอย่างรวดเร็ว แต่ก็ยังไม่พ้นถูกกรงเล็บของไก่ฟั้าสีทองตัวหนึ่งตะครุบดวงตาจนตาบอด…
เฝิงเหล่าฮูหยินเก็บความรู้สึกไม่สบายใจเอาไว้สายตาที่มองไปยังเจียงซื่อยิ่งดูมุ่งร้าย
นางไม่ชอบหลานสาวคนนี้เอาเสียเลย!
เมื่อตอนที่ลูกสะใภ้ใหญ่ซูซื่อรอหมั้นหมายชื่อเสียงก็เสียหายย่อยยับ แต่เพราะมีรูปโฉมงดงามดึงดูดใจ บุตรชายคนโตแม้ตายก็จะสู่ขอนางมาให้ได้
เห็นแก่ซูซื่อที่เกิดในจวนอี๋หนิงโหวที่มีการสืบสกุลนางจึงจำใจยอมรับ แต่เมื่อซูซื่อคลอดหลานสาวคนโตเจียงอีแล้วกลับกลายเป็นแม่ไก่ไม่ฟักไข่นางจึงตั้งใจให้บุตรชายคนโตแต่งอนุภรรยาแต่บุตรชายกลับถูกซูซื่อยุยงให้ขัดขืนนาง
นางยอมถอยออกมาก้าวหนึ่ง ด้วยการไม่รับอนุภรรยาและให้ให้สองสาวรับใช้มาปรนนิบัตรเพื่อให้กำเนิดบุตรหลานสืบทอดตระกูลก็ยังดี แต่แม้แต่เรื่องนี้ซูซื่อก็ยังไม่ยอมความตั้งใจดีของนางนี้ กลับทำให้บุตรคนโตค่อยๆ ห่างเหินออกไป รอจนเมื่อซูซื่อคลอดเจียงจั้นความสัมพันธ์ทั้งคู่จึงค่อยดีขึ้น
แต่น่าเสียดายที่นายท่านปัวจากไปเพียงไม่กี่ปีบุตรในไส้กลับปฏิบัติกับนางเช่นนี้!
ยังดีที่ฟั้ายังมีตา ซูซื่อคลอดเจียงซื่อไม่ถึงหนึ่งปีก็ปั่วยตายไป จึงให้นางได้ระบายความโกรธเสียบ้าง
เนื่องเพราะเหตุนี้ นางจึงชมชอบหลานสาวคนที่สี่ผู
