เจ้า ถูกกระตุ้นให้ตื่นขึ้นแล้ว!”
“รากวิญญาณที่สอง!?”
สวีหมิงเบิกตากว้าง ชะงักค้างราวกับถูกสายฟ้าฟาด
“ในกายเจ้า นอกเหนือจากรากวิญญาณมังกรที่ถูกคนชั่วช่วงชิงไป ยังมีรากวิญญาณอีกสายหนึ่งซ่อนเร้นอยู่!”
จางอวิ๋นเอามือไพล่หลัง ร่ายยาวด้วยมาดปรมาจารย์ผู้หยั่งรู้
“รากวิญญาณนี้คือ ‘รากวิญญาณมังกรทองคำโลหิตกลายพันธุ์’ ซึ่งจัดเป็นสายพันธุ์หายากของเผ่ามังกร สาเหตุที่อาจารย์ใช้กริชทองคำแทงเจ้า ก็เพื่อใช้พลังธาตุทองแทรกซึมเข้าสู่ไขกระดูก ปลุกมังกรที่หลับใหลให้ตื่นขึ้นมา!”
“เป็นเช่นนี้นี่เอง!”
สวีหมิงพลันกระจ่างแจ้ง ความเลื่อมใสในตัวอาจารย์พุ่งทะยานเสียดฟ้า
“ทว่า… วิธีนี้ทำได้เพียงกระตุ้นมันขึ้นมาชั่วคราวเท่านั้น พลังนี้จะคงอยู่ได้มากสุดเพียงหนึ่งเดือน แล้วมันก็จะหลับใหลไปตลอดกาล!”
“หา!?”
สีหน้าของสวีหมิงซีดเผือดลงทันตา “ท่านอาจารย์! เช่นนั้นหลังจากหนึ่งเดือน ศิษย์ก็…”
“ไม่ต้องตื่นตูม!”
จางอวิ๋นโบกมือ ยิ้มอย่างใจเย็น “อาจารย์ย่อมมีวิธีช่วยเจ้าคงสภาพมันไว้”
“ขอบพระคุณท่านอาจารย์!”
สวีหมิงซาบซึ้งใจจนเข่าอ่อนแทบทรุดลงไปกราบ
“แต่นี่ไม่ใช่วิธีแก้ปัญหาระยะยาว…”
จางอวิ๋นเว้นจังหวะ กดเสียงต่ำลงเพื่อสร้างความหนักแน่น
“หากต้อ
