ทันทีที่บานประตูหอคอยเปิดออก กลิ่นอายบรรพกาลอันข้นคลั่กก็พุ่งปะทะใบหน้า
จางอวิ๋นกวาดสายตามองเข้าไปด้านใน
ทัศนียภาพเบื้องหน้าคล้ายคลึงกับหอสมุดขนาดมหึมา ชั้นวางหนังสือเรียงรายตระหง่านดุจป่าคอนกรีต บนชั้นเต็มไปด้วยม้วนคัมภีร์ที่ทำจากไม้ไผ่ หนังสัตว์ และวัสดุแปลกตานานาชนิด
เพียงแค่กวาดตามองปราดเดียว ก็สัมผัสได้ถึงคลื่นพลังของเคล็ดวิชาที่วางอยู่แน่นขนัด
ดวงตาของจางอวิ๋นเบิกโพลงแทบถลนออกมา!
รวยเละ! งานนี้ข้ารวยเละแล้วโว้ย!
เคล็ดวิชาเยอะขนาดนี้ ต่อให้เป็นแค่ระดับต่ำหรือระดับกลางทั้งหมด หากนำออกไปขายแลกหินวิญญาณ ก็คงได้เงินก้อนโตจนนับนิ้วไม่ไหว
และที่เห็นอยู่ตรงหน้า นี่เป็นเพียงแค่ชั้นแรกของ ‘หอคัมภีร์หมื่นภพ’ เท่านั้น เบื้องหน้ายังมีบันไดทอดตัวขึ้นไปสู่ชั้นบน ดูจากความสูงของโถงชั้นนี้แล้ว อย่างน้อยๆ ข้างบนก็น่าจะมีอีกสองสามชั้น
หากทุกชั้นมีเคล็ดวิชาเยอะขนาดนี้ล่ะก็…
อึก!
จางอวิ๋นกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ นัยน์ตาเป็นประกายวาววับ ราวกับเห็นภูเขาทองคำและภูเขาเงินกำลังกวักมือเรียกเขาอยู่ตรงหน้า
วิ้ง!
ฉับพลัน หลังมือของเขาก็ร้อนวูบขึ้นมา
เมื่อก้มลงมอง ก็เห็นตราคำสั่งปรมาจารย์ส่องแสงเจิดจ้า พร้อมข้อค