งนับว่าดีมากทีเดียว
คุณหนูรองเจียงเชี่ยนรูปลักษณ์งดงามฉลาดเฉลียว เป็นคุณหนูสุดที่รักของเฝิงเหล่าฮูหยินจากหลานสาวทั้งหมดหกคน เมื่อก่อนเจียงซื่อก็มักจะชอบอยู่ใกล้พี่สาวผู้ปราดเปรื่องในทุกด้านคนนี้ แต่ในตอนนี้เมื่อได้ยินอาหมานรายงานกลับเกิดความรู้สึกคลื่นไส้พะอืดพะอม
หากเป็นไปได้ ชีวิตนี้นางไม่ขอเจอหน้าเจียงเชี่ยนอีกเลย!
แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะดื้อดึงเอาแต่ใจ ท่านย่าส่งคนมาเชิญ ไม่มีเหตุผลที่หลานสาวจะมีบ่ายเบี่ยง
ยิ่งไปกว่านั้น เรื่องที่นางปฏิเสธงานแต่งยังเป็นไฟสุมในอกท่านย่า ปั่านนี้คงรอเชือดเฉือนนางอยู่
เจียงซื่อไม่เกรงกลัวเฝิงเหล่าฮูหยินจะเย็นชากับนาง เพียงไม่อยากให้ท่านพ่อที่ทั้งศีรษะเป็นสีขาวแล้ว ยังต้องถูกท่านย่าตำหนิ
“พี่รองจะไปกับข้าด้วยหรือไม่” เจียงซื่อยืนขึ้น
เจียงจั้นรีบส่ายศีรษะ “ข้าไม่ขอไปร่วมสนุกด้วยแล้วกัน เป็นเรื่องของสตรี วุ่นวายยิ่งนัก”เขาไม่ชอบพี่รองผู้อรชรอ้อนแอ้นเลยสักนิด!
อะไรนะ น้องสี่ของเขาก็เป็นเช่นนั้นหรือ
หึหึ น้องสาวเดิมทีควรจะอ้อนแอ้นให้พี่ชายปกปั้อง แต่ไม่ใช่กับพี่สาว!
เจียงจั้นพาใบหน้าอันหล่อเหลาโบกมือเดินออกไป
เขาชวนพี่อวี๋ชีไปดื่มด้วยกันดีกว่า!
เจียงซื่อไปยังเรือนฉือซินพร้อมกับอาหมาน ขณะกำลังเดินเข้าประตูอยู่นั่นเอง พลันได้ยินเสียงหัวเราะของเฝิงเหล่าฮูหยินลอยมา
“ท่านย่าควรจะหัวเราะบ่อยๆ นะเจ้าคะ ไม่มีเรื่องอันใดสำคัญกว่าสุขภาพอีกแล้วเจ้าค่ะ”เสียงสตรี