ียงหรูพบพี่เจ็ดนำงก็จะประหม่ำเจ้ำค่ะ” เฟิงหยูเองพูดอย่ำงตรงไปตรงมำ “แต่เมื่อนำงอยู่กับองค์ชำยสี่ นำงก็จะร่ำเริงขึ้น” ในท้ำยที่สุดนำงยังรู้สึกว่ำเฟิงเซียงหรูเหมำะกับซวนเทียนยี่มำกขึ้น ซึ่งบุคคลใดสำมำรถท ำให้น้องสำวของนำงมีควำมสุข ในฐำนะพี่สำวนำงสำมำรถเห็นสิ่งนี้ได้อย่ำงชัดเจนแต่พราชำยำหยุนไม่ได้คิดอย่ำงนั้นนำงพูดว่ำ“เหตุผลที่นำงประหม่ำเมื่อเห็นฮั่วเอ๋อ เป็นเพรำะนำงไม่ได้พบฮั่วเอ๋อบ่อยนักหลังจำกที่ไม่ได้เจอกันบ่อย นำงจะรู้สึกประหม่ำเมื่อพบกันทันที !หำกพวกเขำพบกันทุกวัน นำงจะคุ้นเคยเอง” เมื่อพูดแบบนี้นำงเหลือบไปที่เฟิงหยูเองแล้วหัวเรำะคิกคัก “อย่ำงไรก็ตำมเจ้ำและหมิงเอ๋อไม่ได้เจอกันบ่อยในตอนแรก แต่ข้ำไม่เคยเห็นท่ำทำงขี้อำยจำกเจ้ำเลย ! ”เฟิงหยูเองกลอกตำและร้องออกมำด้วยควำมโมโห “เสด็จแม่”“เอำล่ะข้ำเข้ำใจเจ้ำออกสังคมมำกว่ำคุณหนูสำม และบุตรชำยของข้ำเป็นคนเฉยเมย เขำทั้งคู่เป็นคู่ที่เหมำะสม ! ส ำหรับคนอย่ำงฮั่วเอ๋อ ถ้ำข้ำไม่ช่วยเขำจัดกำร ข้ำกังวลจริง ๆ ว่ำเขำจะเป็นโสดทั้งชีวิตของเขำ เขำคงมีชีวิตที่ล ำบำกเช่นนี้”
เฟิงหยูเองคิดออกแล้ว?เพียงแค่บอกว่ำนำงเป็นคนเฉยชำ ! แต่นำงไม่ต้องกำรโต้เถียงกับพราชำยำหยุน นำงรู้อยู่แล้วว่ำพราชำยำหยุนเป็นใคร เหมือนกับฮ่องเต้ นำงท ำตัวเหมือนพระสนมของฮ่องเต้ในพระรำชวังฮ่องเต้ แต่เมื่อนำงออกจำกพระรำชวัง นำงจะแสดงนิสัยที่แท้จริงของนำงและพูดสิ่งที่ชั่วร้ำยที่สุด และท
