ูอ่อนแอกว่าเฟิงเฟินได ในเวลานั้นเฟิงเซียงหรูไม่มีความประสงค์ใด ๆ ของนาง และเป็นคนขี้กลัว นางกลัวเฟิงจินหยวน กลัวเฉินซื่อ กลัวย่า และกลัวนาง นางกลัวทุกคนในคฤหาสน์ของตระกูลเฟิง และจะเดินไปพร้อมกับหัวของนางที่โค้งคำนับทุกวันไม่กล้าโกรธใคร อย่างไรก็ตามมันเป็นความจริงที่เฟิงเซียงหรูอยู่ใกล้นาง นางพยายามอย่างมากที่จะเปลี่ยนน้องสาวคนนี้ แต่จากสิ่งที่นางเห็นในตอนนี้ การเปลี่ยนแปลงที่นางทำกับเฟิงเซียงหรูนั้นต้องใช้เวลาเช่นเดียวกับซวนเทียนยี่สี่ปีผ่านไปในพริบตาเฟิงเซียงหรูโตขึ้น นางรู้วิธีคิดและวิเคราะห์ปัญหา และไม่ขี้อายเหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไป นางยังกล้าที่จะทะเลาะกับองค์ชาย ถ้านี่คืออดีต นางคงไม่สามารถจินตนาการได้เมื่อเห็นพี่รองของนางจ้องมองนางโดยไม่พูดเฟิงเซียงหรูลูบหน้านางด้วยความประหม่าและถามว่า “มีอะไรผิดปกติหรือเจ้าคะ ?ทำไมพี่รองมองข้าแบบนี้ ? ”เฟิงหยูเองหัวเราะและบีบหน้าของเฟิงเซียงหรูอย่างอารมณ์ดี“ในที่สุดเด็กสาวที่ตามข้ามาก็เติบโตขึ้นในที่สุด ข้ามีความสุขมากข้ามีความสุขสำหรับเจ้า ! ”
แต่เฟิงเซียงหรูไม่มีความสุขเลยนางบอกกับเฟิงหยูเองว่า “ข้าไม่อยากโต เมื่อข้ายังเด็กในอดีต ข้าหวังว่าข้าจะโตขึ้นได้อย่างน่าอัศจรรย์เหมือนพี่รอง ดังนั้นข้าจึงไม่ จำเป็นต้องยืนอยู่ข้างหลังพี่รองและยึดถือพี่รองเป็นแบบอย่าง แต่ตอนนี้…… ข้าหวังว่าข้าจะสามารถยืนอยู่ข้างหลังพี่รองได้เสมอโดยไม่ต้องคิดอะไรเลย และ
