ไล่ตามไปซักพักขณะกล่าวเสียงดัง “รีบส่งนายน้อยมาให้ข้า ! เจ้ามาจากครอบครัวไหน เจ้าทำแบบนี้ได้อย่างไร เมื่อองค์ชายห้ารู้เรื่องนี้พระองค์จะไม่ปล่อยเจ้าไป ! ”น่าเสียดายที่ไม่มีใครฟังนางกล่าวในนามขององค์ชายห้าก็ไม่สามารถทำให้เด็กสาวสั่นคลอนได้ เด็กสาวเหล่านั้นเริ่มเดินเร็วขึ้นและเร็วขึ้น เนื่องจากมีคนช่วยด้วยการดึงนางกลับมาไม่มีสิ่งใดที่ดงหยิงทำได้เมื่อเห็นว่านางไม่สามารถไล่ตามได้นางกระทืบเท้าของนางแล้วหันกลับมาวิ่งเข้าไปในห้องนั่งเล่นเพื่อขอความช่วยเหลือจากเฟิงเฟินไดในเวลานี้เฟิงเฟินไดได้ทำเรื่องที่น่ากลัวเสร็จสิ้นแล้วเป็นเพียงดวงตาของนางกำลังจ้องมองระหว่างเฟิงหยูเองกับด้านของกงซานนางอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ นางกำลังช่วยเหลือองค์ชายห้า และกงซานช่วยองค์ชายแปด ในขณะที่เฟิงหยูเองเป็นตัวแทนขององค์ชายเก้า ทั้งสามด้านมีความคิดของตัวเอง โดยปกติแล้วทั้งนางและพี่รองของนางจะพบว่ากงซานเป็นศัตรู มันน่าเสียดายที่ศัตรูของศัตรูไม่ใช่มิตร
ขณะที่นางกำลังคิดอยู่นี้ดงหยิงวิ่งมาพร้อมกับร้องไห้ โดยที่ไม่ได้คิดจะแสดงความเคารพต่อพระสนมหลี่ นางก็กล่าวกับเฟิงเฟินไดว่า “คุณหนูแย่แล้วเจ้าค่ะ นายน้อยถูกพาตัวไปเจ้าค่ะ ! ”เฟิงเฟินไดตกตะลึงแล้วดูจากท่าทางของดงหยิงนางรู้ทันทีว่ามีบางอย่างผิดปกติ ใครจะรู้ว่านางกำลังคิดอะไรอยู่ ขณะที่นางจ้องมองที่พระสนมหลี่อย่างใจเย็น กล่าวว่า “มีเรื่องเกิดขึ้นกับน้องชายของข้า” หลังจากกล่
