าวอย่างนี้นางก็รีบตามดงหยิงไปอย่างรวดเร็วพระสนมหลี่ก็โกรธเช่นกันนางชี้ไปที่เฟิงเฟินได นางกล่าวกับจูเอ่อ “นางไม่ได้ดูแลน้องชายของนางอย่างดี ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นทำไมข้าต้องมีคำอธิบาย ? ”จู่เอ่อกระทืบเท้าของนาง“พระสนม มันคือตำหนักจางหนิงของเราที่จัดงานเลี้ยง ถึงแม้ว่าจะไม่ได้เชิญคุณหนูสี่ตระกูลเฟิงมา แต่นางก็มาเพื่อส่งของกำนัลแทนองค์ชายห้า ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับน้องชายของนางจริง ๆ และองค์ชายห้าตัดสินใจที่จะเอาเรื่องขึ้นมา มันจะยากสำหรับเราที่จะจัดการเจ้าค่ะ ! ”พระสนมหลี่ขมวดคิ้วด้วยความโกรธที่เผาไหม้อยู่ภายในจิตใจของนาง! เฟิงเฟินไดทำให้นางโกรธหรือสร้างปัญหา ทีนี้เรื่องแบบนี้ก็เกิดขึ้น… นางจ้องมองกงซาน ในขณะที่นางเริ่มไม่พอใจที่กงซานพาคนดื้อรั้นพวกนี้มาทุกคนในห้องนั่งเล่นสังเกตเห็นความไม่ลงรอยกันระหว่างเฟิงเฟินไดและพระสนมหลี่พวกนางมองเฟิงเฟินไดที่วิ่งออกไป ก่อนที่
พระสนมหลี่ก็รีบเดินออกไปอย่างรวดเร็วเช่นกัน ทั้งคู่ต่างก็กังวลอย่างยิ่งกงซานสับสนและถามใครบางคนที่ด้านข้างของนาง“เกิดอะไรขึ้น ? ” แต่ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นที่ฝั่งของเฟิงหยูเองเหรินซีเฟิงเห็นได้ชัดว่าเกิดอะไรขึ้น ขณะที่นางบอกพวกเขาว่า “ดูเหมือนว่าน้องชายของเฟิงเฟินไดจะหายตัวไป” ในขณะที่กล่าวนางชี้ไปที่ที่นั่งใกล้กับทางเข้าห้องนั่งเล่น “ดูสิเขาหายไปแล้ว”เฟิงหยูเองยืนขึ้นแล้วกล่าวว่า“ออกไปดูกันดีกว่า” โดยไม่คำนึงถึงว่าเฟิงเฟินไดเ
