คนให้ความสำคัญกับการทักทายกลุ่มของเฟิงหยูเองเท่านั้นแต่พวกเขาก็ไม่สนใจกลุ่มของกงซาน เมื่อถึงเวลาที่กลุ่มของเฟิงหยูเองเข้ามาในตำหนักจางหนิง ก็ไม่มีแม้แต่คนเฝ้าประตูที่ทางเข้าขันทีที่นำทางมานั้นมีหน้าที่รับผิดชอบในการพาพวกนางไปที่ทางเข้าตำหนักจางหนิงก่อนที่จะรอรับของกำนัลของตัวเองแต่ในเวลานี้จะมีใครให้ของกำนัลเขาได้อย่างไร ? ทุกคนในปัจจุบันเกือบจะโกรธแค้น ขันทีรออยู่ครู่หนึ่งและเห็นว่าเขาไม่ได้รับของกำนัล ก่อนที่จะส่งเสียงอย่างเยือกเย็น อย่างไรก็ตามในใจของเขาเขาบ่นเกี่ยวกับคนเหล่านี้ว่าทำตัวไม่ถูก ในเวลาเดียวกันเขาก็พูดถึงเรื่องนี้กับนางกำนัลในตำหนักคนอื่น มันเป็นเช่นนั้น ทุกคนจาก
ทางเข้าตำหนักจางหนิงไปจนถึงประตูรุยได้ยินเกี่ยวกับกลุ่มคุณหนูที่เข้ามา พวกนางไม่สามารถแม้แต่จะมอบรางวัลได้กลุ่มของเฟิงหยูเองถูกพาเข้าไปในห้องโถงใหญ่โดยตรงพระสนมหลี่ได้ยินความวุ่นวายข้างนอกแล้ว นางลุกขึ้นยืนเพื่อต้อนรับพวกนางเป็นการส่วนตัว เมื่อเห็นเฟิงหยูเองและซวนเทียนเก้อมาถึงนางรู้สึกประทับใจอย่างมากจนไม่รู้จะพูดอะไรพระสนมหลี่ได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็นพระสนมและตำแหน่งของนางก็เพิ่มขึ้นตามไปด้วยนางยังเป็นมารดาผู้ให้กำเนิดขององค์ชาย เฟิงหยูเองจะต้องทักทายเมื่อพบนาง แต่ก่อนที่นางจะสามารถแสดงความยินดี พระสนมหลี่ก็หยุดนางและจับมือนางพร้อมกล่าวว่า “เราเป็นครอบครัวเดียวกัน ไม่จำเป็นต้องรักษามารยาทเช่นนั้น มาเล
