น เห็นได้ชัดว่ามีบางอย่างที่เขาไม่เข้าใจอย่างเต็มที่ ขณะที่เขาบอกกับเฟิงหยูเอง“ซุนชิไปตรวจพระสนมที่ป่วยมาเกือบ 3 เดือน ทุกครั้งที่เขาถูกเรียกตัวให้ไปตรวจนาง ข้าจะไปกับเขา บางทีข้าไม่ได้อยู่กับซุนชิตลอดเวลาและพระสนมหลิวก็ไม่สบาย มันเป็นสิ่งที่ข้ามองข้ามไปในช่วงเวลานั้นอาการป่วยของพระสนมไม่ย ่าแย่จนตกอยู่สภาวะที่รุนแรงเช่นนี้ แต่อาการของนางในช่วงเดือนที่ผ่านมานั้นแย่ลงอย่างรวดเร็ว เวลาที่เหลืออยู่ของนางลดน้อยลงอย่างรวดเร็ว เหลือเวลาไม่ถึงหนึ่งเดือน แต่นี่ไม่ใช่ส่วนที่แปลกหรือพะยะค่ะ”“ซุนชิบอกหรือ? ” คนที่พูดแบบนี้คือหวงซวน ผู้หญิงคนนั้นมีสีหน้าโกรธขณะที่นางกระทืบเท้าและกล่าวว่า “คนทรยศ ใครจะรู้ว่าเรามัวแต่ป้องกันตนเองจากคนภายนอกให้ดี เราจะลืมระมัดระวังคนของเราเอง”อย่างไรก็ตามเฟิงหยูเองคิดมากกว่านางขณะที่นางถามเสี่ยวเหมา “ข้ากลับมาที่เมืองหลวงมาเกือบเดือนแล้ว ทำไมเจ้าถึงไม่มาบอกข้าเกี่ยวกับเรื่องเหล่านี้”เสี่ยวเหมาส่ายหัวแล้วกล่าวว่า“ไม่ใช่ว่าข้าไม่อยากมาพะยะค่ะนับตั้งแต่พระสนมหลิวล้มป่วย ซุนชิใช้ข้ออ้างนี้ที่จะอยู่ในพระราชวังทุกวันโดยกล่าวว่าจากการที่พระสนมหลิวล้มป่วย เขาไม่ได้ออกจาก
พระราชวัง ดังนั้นจึงเป็นเรื่องธรรมดาที่ข้าไม่สามารถออกจากพระราชวังได้ เป็นเพราะพราชายายอมรักษาพระสนมหลิวอย่างเป็นทางการในวันนี้ ซุนชิจึงไม่มีเหตุผลที่จะทำให้ข้าอยู่ในพระราชวังอีกต่อไป และในที่สุดข้าก็มีเ
