นเป็นไปได้มำกที่หำกท ำผิดพลำดไป อำจท ำให้เกิดควำมเข้ำใจผิดขึ้นระหว่ำงองค์ชำยห้ำกับองค์ชำยหก นำงไม่ต้องกำรให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้น ดังนั้นนำงจึงคุกเข่ำและยอมรับควำมผิดของนำง “นำงก ำนัลผู้นี้ท ำผิด ท่ำนผู้หญิงหลี่จะโปรดลงโทษข้ำด้วยเจ้ำค่ะ”ท่ำนผู้หญิงหลี่ก็เต็มไปด้วยควำมโกรธแต่ไม่สำมำรถระบำยกับเฟิงเฟินไดดังนั้นนำงจึงได้แต่ระบำยกับนำงก ำนัลของนำงเท่ำนั้นเมื่อเห็นนำงก ำนัลคุกเข่ำยอมรับผิด นำงก็ตบตีอีกฝ่ำย “พูดมำ ! เกิดอะไรขึ้นกันแน่ ! ”นำงก ำนัลกัดฟันแน่นโดยรู้ว่ำไม่สำมำรถปิดบังได้ดังนั้นนำงจึงเปิดเผยควำมจริงอย่ำงตรงไปตรงมำว่ำ “มันเป็นควำมผิดของข้ำเจ้ำค่ะ ข้ำเป็นห่วงว่ำท่ำนจะกังวล ดังนั้นข้ำจึงปิดบัง ในควำมจริง… ตำมควำมจริงองค์ชำยหกไม่ได้อยู่ในเมืองหลวง แม้ว่ำพระองค์จะไปที่
กองทัพภำคตะวันออกเฉียงเหนือ แต่พระองค์ก็ไม่ได้น ำทหำรกลับมำที่เมืองหลวง ทหำรถูกน ำตัวไปที่มณฑลหยุนและไปที่มณฑลจี่อันเจ้ำค่ะ”“มณฑลจี่อันหรือ? ” ท่ำนผู้หญิงหลี่ไม่ค่อยถำมเกี่ยวกับสถำนกำรณ์ในรำชส ำนัก เมื่อนำงได้ยินกำรกล่ำวถึงมณฑลจี่อันนำงไม่รู้ว่ำมันเป็นสถำนที่เช่นไร แต่นำงก็คุ้นหูกับค ำว่ำมณฑลจี่อันมำก ตระกูลเฟิงมีองค์หญิงจี่อัน เป็นไปได้ไหมที่มณฑลจี่อันนั้น …เฟิงเฟินไดกล่ำวเยำะเย้ย“ท่ำนผู้หญิงหลี่ขี้ลืมจริง ๆ แน่นอนมณฑลจี่อันจะเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนขององค์หญิงจี่อัน พี่สำวคนที่สองของข้ำ ! องค์ชำยหกนั้นมีอนำคตที่สดใส ข
