ชำยของนำงไม่มีอะไรอีกแล้ว เฟิงเฟินไดมำที่ต ำหนักจิงซีเพื่ออะไร แน่นอนว่ำนำงจ ำได้ว่ำเมื่อเฟิงเฟินไดแนะน ำให้นำงร่วมมือองค์ชำยหก สิ่งที่นำงมองหำคือสิทธิทำงทหำรที่บุตรชำยของนำงมี ตอนนี้เขำละทิ้งสิทธิเหล่ำนั้นไปแล้ว นำงยังเหลืออะไรที่มีค่ำอีกท่ำนผู้หญิงหลี่มองเฟิงเฟินไดอย่ำงสับสนถำมนำงว่ำ“เจ้ำต้องกำรอะไร ? ”เฟิงเฟินไดไม่รอช้ำนำงตอบอย่ำงตรงไปตรงมำ “ป้ำยค ำสั่งทหำร! แม้ว่ำองค์ชำยหกจะได้ส่งมอบกองก ำลังของพระองค์ แต่ทว่ำป้ำยค ำสั่งทหำรยังคงอยู่ในมือของพระองค์ กล่ำวคือกองก ำลังนับหมื่นนั้นยังคงเป็นของพระองค์ ปัจจุบันพระองค์อำศัยอยู่ในมณฑลจี่อัน จำกควำมรู้สึกขององค์ชำยเก้ำ พระองค์จะไม่รู้ได้อย่ำงไรว่ำเกิดอะไรขึ้น มีข้อขัดแย้งอยู่แล้ว หำกท่ำนผู้หญิงหลี่ไม่แนะน ำองค์ชำยหกให้ตัดใจ
อำจมีวันหนึ่งที่องค์ชำยเก้ำเริ่มหงุดหงิด ในเวลำนั้นจะไม่มีแม้แต่เศษกระดูกหลงเหลืออยู่เลย”ท่ำนผู้หญิงหลี่สั่นและจ ำได้ว่ำองค์ชำยเก้ำมีรูปร่ำงหน้ำตำชั่วร้ำยทันทีเช่นเดียวกับของฮ่องเต้และเฟิงหยูเองนำงได้แต่กลัว แต่ควำมกลัวนั้นเป็นเพียงควำมกลัว ด้วยเหตุผลบำงอย่ำง เมื่อนำงได้ยินว่ำบุตรชำยของนำงสนใจองค์หญิงจี่อัน นำงก็มีควำมคิดที่แตกต่ำงออกไป ควำมคิดนั้นเริ่มเคลื่อนไหวเล็กน้อยและดูเหมือนจะยำกที่จะกลั้นเฟิงเฟินไดสำมำรถเห็นได้ว่ำมีกำรเปลี่ยนแปลงในอำรมณ์ของท่ำนผู้หญิงหลี่แต่นำงแค่คิดว่ำอีกฝ่ำยตัวสั่นด้วยค ำพูดของนำง นำงก็รู้ด
