้วยเช่นกันว่ำองค์ชำยหกไม่ได้อยู่ในเมืองหลวง หำกท่ำนผู้หญิงหลี่ต้องกำรสื่อสำรกับเขำ นำงจะต้องส่งจดหมำย ดังนั้นเฟิงเฟินไดจึงไม่เร่งรีบและเตือนว่ำ “ท่ำนควรจัดกำรบำงอย่ำง” จำกนั้นนำงก็ยืนขึ้นและตบชุดของนำงเพื่อก ำจัดฝุ่นที่ไม่มีอยู่ จำกนั้นนำงก็มองไปที่ห้องโถงด้ำนข้ำงของต ำหนักจิงซีด้วยควำมรังเกียจอีกครั้งแล้วกล่ำวว่ำ“ตัดสินใจให้เร็วขึ้น ท่ำนจะสำมำรถออกจำกที่นี่ได้เร็วขึ้น อย่ำลืมว่ำองค์ชำยแปดและองค์ชำยเก้ำก ำลังต่อสู้กันอย่ำงดุเดือดในขณะนี้อย่ำงไร เมื่อเสือสองตัวต่อสู้กัน มันเป็นไปได้ที่ทั้งคู่จะได้รับบำดเจ็บ !” หลังจำกกล่ำวแบบนี้นำงหัวเรำะคิกคักอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็ออกไปเองนำงก ำนับในต ำหนักยืนขึ้นแล้วหยิบถ้วยน ้ำชำที่เฟิงเฟินไดใช้แล้วปำทิ้งไปเมื่อนำงกลับมำ นำงก็แนะน ำท่ำนผู้หญิงหลี่ “พระสนม*
จะต้องไม่น ำค ำพูดของคุณหนูสี่ตระกูลเฟิงมำคิดนะเจ้ำคะ เหตุใดองค์ชำยหกจึงต้องช่วยองค์ชำยห้ำด้วย”“ใครช่วยใครกันแน่? ” ทันใดนั้นท่ำนผู้หญิงหลี่ก็ถำมสิ่งนี้“อย่ำงที่เป็นอยู่ในขณะนี้กองทัพได้มอบให้กับองค์ชำยเจ็ดเพื่อช่วยองค์ชำยเก้ำ”“นี่…”นำงก ำนัลก็งงเหมือนกัน หลังจำกคิดไปซักพักนำงก็กล่ำวว่ำ “เรำจะไม่ช่วยใครหรือเจ้ำคะ ? แค่ใช้ชีวิตของเรำเอง ? พระองค์ไม่ได้เป็นคนแบบนั้น ในอดีตที่ผ่ำนมำองค์ชำยหกได้บอกท่ำนหลำยต่อหลำยครั้ง ไม่ให้ผลักดันพระองค์ลงบนเส้นทำงนั้น”“ข้ำเป็นมำรดำของเขำข้ำจะไม่ท ำอันตรำยต่อเขำ” ดวง
