ำนำงออกมำจำกต ำหนักจิงซีและสร้ำงปัญหำ ? นั่นจะเป็นปัญหำอย่ำงแท้จริงในต ำหนักจิงซีเฟิงเฟินไดดูถูกชำที่นำงก ำนัลใช้ในต ำหนักยกมำ “มันเป็นแค่ผงชำ ท่ำนผู้หญิงหลี่จะดื่มอะไรบำงอย่ำงที่ไม่ดีได้อย่ำงไร”นิสัยของท่ำนผู้หญิงหลี่นั้นอ่อนแอกว่ำเดิมเล็กน้อยและนำงไม่สำมำรถทนต่อควำมโหดเหี้ยมของเฟิงเฟินไดได้ ยิ่งกว่ำนั้นนำงไม่ได้รับต ำแหน่งเป็นพระสนมอีกต่อไป นำงเป็นแค่ผู้หญิงผู้ต ่ำต้อยและถูก
ขังอยู่ในต ำหนักจิงซีเป็นเวลำนำน นำงไม่ได้มีส่วนร่วมในฐำนะพระสนมอีกต่อไป ค ำพูดของเฟิงเฟินไดท ำให้นำงสั่น กำรที่นำงสั่นท ำให้เฟิงเฟินไดมองนำงด้วยควำมเหยียดหยำมนำงก ำนัลที่ยกน ้ำชำมำทนไม่ไหวที่จะมองเจ้ำนำยของนำงถูกรังแกและกล่ำวอย่ำงไม่มีควำมสุข“คุณหนูสี่ตระกูลเฟิงโปรดระวังค ำพูดของเจ้ำด้วย แม้ว่ำเจ้ำนำยของข้ำถูกลดระดับลง นำงยังคงเป็นท่ำนผู้หญิงที่มีบุตรชำยเป็นองค์ชำย จำกตัวตนของเจ้ำ คุณหนูสี่ตระกูลเฟิง เจ้ำไม่สำมำรถพูดแบบนี้กับท่ำนผู้หญิงหลี่ได้”“ไม่ได้หรือ? ” เฟิงเฟินไดไม่ใช่เด็กอีกต่อไปแล้วที่จะโกรธง่ำย ๆใครจะรู้ว่ำเมื่อไรที่ควำมไร้ปรำณีของนำงได้รับกำรพัฒนำ ขณะที่นำงกล่ำว ดวงตำของนำงก็ขยับ และมันก็มีควำมรู้สึกคล้ำยกับเฟิงเฉินหยู นำงไม่สนใจนำงก ำนัลและหยุดประเมินชำ นำงแค่มองไปที่ท่ำนผู้หญิงหลี่และถำมซ ้ำ ๆ ว่ำ “ท่ำนผู้หญิง นำนแค่ไหนแล้วที่ท่ำนได้ออกจำกต ำหนักจิงซี ? นำนแค่ไหนแล้วที่ท่ำนได้พบผู้คน ? ”ท่ำนผู้หญ
