งสำมปีในกำรปักหลักเรื่องนี้ได้รับกำรพิจำรณำจนถึงจุดนี้แกะขำวตัวเล็กหมดพลังงำนและหลับไปด้วยควำมเหนื่อย ในควำมฝันของนำง ดูเหมือนว่ำมีใครบำงคนก ำลังอุ้มนำงเข้ำนอนอย่ำงระมัดระวัง วำงศีรษะของนำงบนหมอน หมอนเป็นสิ่งที่นำงน ำออกมำจำกมิติของนำงและมันก็นุ่มมำก จำกนั้นมีคนห่มผ้ำห่มให้ แต่มันก็ยกขึ้นเล็กน้อยหลังจำกที่นำงถูกคลุม ผ้ำเช็ดตัวอุ่นเช็ดต้นขำของนำงเบำ ๆ และระวังบริเวณนั้นมำกเพรำะกลัวว่ำกำรสัมผัสจะท ำให้นำงเจ็บ แต่นำงก็ยังรู้สึกเจ็บปวดเพรำะคิ้วของนำงขมวดเล็กน้อย นำงต้องกำรลุกขึ้นแต่นำงเหนื่อยจนนำงไม่สำมำรถลืมตำได้เร็วมำกมีสิ่งอื่นน ำไปใช้อย่ำงอ่อนโยนกับบริเวณนั้น และขำของนำงแยกจำกกันเล็กน้อย ท ำให้นำงรู้สึกเขินอำยอย่ำงมำก ดูเหมือนว่ำนำงจะรู้ว่ำพวกเขำก ำลังท ำอะไร เพรำะนำงอำจเจ็บในช่วงแรกของนำง และยำที่ใช้ก็เย็นและสบำยมำก นำงคิดว่ำคงจะเป็น
วังซวนหรือหวงซวน นำงได้ยินมำว่ำสิ่งเหล่ำนี้ล้วนแต่ถูกใช้โดยบ่ำวรับใช้ หรือยำยในยุคโบรำณ นำงไม่เคยมียำยอยู่ข้ำง ๆ นำง และมีเพียงวังซวนและหวงซวนเป็นบ่ำวรับใช้ส่วนตัว คงเป็นเด็กหญิงสองคนที่มำช่วยนำง ยิ่งกว่ำนั้นนำงจ ำได้ว่ำข้ำงนอกเริ่มสว่ำงแล้วก่อนที่นำงจะหลับตำ เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ซวนเทียนหมิงจ ำเป็นต้องตื่น แต่เช้ำเพื่อไปรำชส ำนัก ดังนั้นบ่ำวรับใช้จึงได้เข้ำไปข้ำงในนำงยังคงมีเวลำว่ำงในควำมฝันของนำงเพื่อวิเครำะห์สิ่งนี้และนำงก็นึกถึงซวนเทียนหมิงด้วยเช่
