ะวันตกเฉียงเหนือ เขำจ ำได้ว่ำนิสัยของบุตรสำวคนที่สองนี้เฉยเมยและไม่เคยสนใจอะไรเลย และนำงก็ไม่ได้แสดงควำมสนใจในผู้ใดมำกนัก หลังจำกเฟิงหยูเองกลับไปที่เมืองหลวง กำรมีปฏิสัมพันธ์ระหว่ำงคนทั้งสองนั้นไม่ได้เป็นอะไรมำกไปกว่ำกำรทะเลำะและไม่ชอบหน้ำกัน“เฮ้อ”เฟิงจินหยวนถอนหำยใจ และไม่รู้จะพูดอะไรมันคือเฟิงหยูเองที่กล่ำวขึ้นก่อน“ข้ำไปที่หลุมศพของท่ำนแม่เพื่อคำรวะ ในฐำนะที่เป็นบุตรสำวของนำง ข้ำไม่สำมำรถมำได้ทันพิธีฝังศพของนำง ข้ำกลัวว่ำนี่จะเป็นสิ่งที่ข้ำจะต้องเสียใจไปตลอดชีวิตแต่ข้ำก็ยังต้องขอบคุณที่จัดกำรเรื่องนี้ให้ ต ำแหน่งของหลุมศพดู
เหมือนจะมีฮวงจุ้ยที่ดี ทะเลทรำยอยู่ไกลจำกเมืองหลวงและอยู่ห่ำงไกลจำกควำมขัดแย้งเหล่ำนั้น ท่ำนแม่ต้องกำรมัน”เฟิงจินหยวนกล่ำวอย่ำงรวดเร็ว“ไม่จ ำเป็นต้องขอบคุณข้ำ ท่ำนแม่ของเจ้ำเป็นฮูหยินใหญ่ของข้ำ สิ่งเหล่ำนี้เป็นสิ่งที่ข้ำควรท ำ”เฟิงหยูเองส่ำยหน้ำ“นำงไม่อำจถือได้ว่ำเป็นฮูหยินใหญ่ของเจ้ำพวกเจ้ำหย่ำกันแล้ว นำงไม่มีควำมสัมพันธ์กับตระกูลเฟิงอีกต่อไปแล้ว” ในขณะที่นำงกล่ำว นำงรู้สึกชีพจรของเฟิงจินหยวนเพียงชั่วครู่ก่อนที่นำงจะวำงมันลง อย่ำงไรก็ตำมนำงไม่ได้พูดอะไรเกี่ยวกับอำกำรป่วย นำงกล่ำวว่ำ “ข้ำพำเซียงหรูไปมณฑลจี่อัน ในอนำคตแม่รองอันจะไปอยู่ที่นั่นด้วย มีกำรเตรียมที่อยู่อำศัยไว้แล้ว เจ้ำสบำยใจ ส ำหรับเฟินได ไม่ทำงใดก็ทำงหนึ่ง นำงมีองค์ชำยห้ำดูแลนำง ขึ้นอยู่กับนิสัยขอ
