มื่อเรำออกจำกเมืองหลวง เรำแต่ละคนน ำยำบำงส่วนมำในกรณีที่เรำอำจต้องกำรใช้ ท่ำนแม่ทัพบอกว่ำองค์หญิงจี่อันจะมำถึงในไม่ช้ำ พวกเรำที่ไม่มีอำกำรลมแดด หรือสหำยที่เริ่มหำยจำกโรคลมแดดได้ให้ยำรักษำพวกเขำแล้ว เมื่อองค์หญิงจี่อันมำถึง นำงสำมำรถเติมยำได้”สองวันที่ผ่ำนมำนี้เฟิงจินหยวนประสบปัญหำในกำรหำยใจหลังจำกทำนยำแล้ว เขำก็พยำยำมหำยใจไม่นำนก่อนที่จะถำมอย่ำงเร่งด่วนว่ำ “องค์ชำยเก้ำบอกว่ำจะมำถึงเมื่อไหร่ ? นำงจะมำถึงภำยในสองวันหรือไม่ ข้ำขอให้พระองค์เขียนจดหมำยถึงอำเองเพื่อบอกให้นำงมำเร็วได้หรือไม่ ข้ำกลัวว่ำถ้ำนำงมำช้ำ ข้ำไม่สำมำรถพบหน้ำ
นำงได้ สองวัน ไม่เกินสองวัน ข้ำรู้สภำพร่ำงกำยของข้ำดี หลังจำกผ่ำนไปสองวัน ข้ำจะไม่สำมำรถทนได้อีกต่อไป”ทหำรตะโกนและกล่ำวด้วยควำมรู้สึกเล็กน้อย“แค่ดูแลตัวเองท่ำนเป็นคนที่โตแล้ว ดังนั้นท่ำนจะไม่เข้ำใจเหตุผลในเรื่องนี้ได้อย่ำงไร? องค์หญิงจี่อันของเรำเป็นคนที่มีทักษะมำก ไม่ว่ำท่ำนจะโง่เขลำแค่ไหน ท่ำนควรเข้ำใจว่ำบุตรสำวคนที่สองของท่ำนเป็นคนที่มีเหตุผลมำกที่สุด ! แต่ท่ำนท ำสิ่งต่ำง ๆ มำกมำยในอดีต” ในขณะที่เขำกล่ำวเขำส่ำยหน้ำ “จริง ๆ แล้วเป็นครอบครัวที่ดีสมบูรณ์พร้อม แม้เรำจะรู้สึกว่ำมันน่ำเสียดำย ฮะ! ลืมมันไปเถิด ไม่ปิดบังท่ำน จริง ๆ แล้วองค์หญิงจี่อันมำถึงแล้วเมื่อสองวันก่อน นำงไปที่หลุมศพของท่ำนฮูหยินเหยำก่อนและเป็นลมจำกกำรร้องไห้ และนำงถูกพำตัวกลับมำโดยแม่ทัพ ถ้ำท่
