ันก็ไม่ได้น้อย รถม้านั้นหนักจนเกินไป และต้องใช้ม้าสองตัวในการดึงมันทหารที่ดูแลเมืองหลานโจวคือคนของซวนเทียนหมิงพวกเขาจำเฟิงหยูเองได้ทันที และพวกเขารู้ว่าสิ่งนี้ไม่อาจเป็นตัวปลอมได้ เพราะวังซวนและหวงซวนอยู่ด้วย ! ทหารรวมตัวกันอย่างรวดเร็วและเริ่มคำทักทาย แต่สีหน้าของเฟิงหยูเองไม่ค่อยดีนัก และวังซวนแอบบอกทหารว่า “องค์หญิงได้ยินข่าวเกี่ยวกับฮูหยินเหยา” ทหารได้ยินเรื่องนี้และเริ่มรู้สึกเจ็บปวดแต่ไม่ว่าเฟิงหยูเองจะไร้ความรู้สึกได้อย่างไรสิ่งที่ต้องทำก็จำเป็นต้องทำ นางบอกกับทหารว่า “ตู้ด้านหลังนั้นเต็มไปด้วยธัญพืชที่ซื้อมาเพื่อกองทัพขององค์ชายหยู ให้คนขนข้าว ข้ากลัวว่าการขนส่งไปยังเมืองชาปิงจะต้องใช้อูฐ”
เมื่อทหารได้ยินว่านางนำเสบียงมามอบให้พวกเขาพวกเขาล้วนมีความสุขเป็นพิเศษ พวกเขาเรียกผู้คนอย่างรวดเร็วเพื่อขนย้ายธัญพืชออกจากรถม้า และย้ายพวกเขาไปยังตู้อื่น หวงชวนจ่ายเงินให้คนขับรถม้าจากนั้นส่งพวกเขากลับไป จากนั้นนางติดตามเฟิงหยูเองและกลุ่มขนส่งธัญพืชไปยังเมืองชาปิงองค์หญิงจี่อันตัวจริงมาถึงที่หลานโจวสำหรับพลเมืองของหลานโจว นี่เป็นเรื่องใหญ่โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อนางนำรถม้าสิบคันที่เต็มไปด้วยธัญพืชมาส่งเสริมกองทัพ สิ่งนี้สอดคล้องกับสิ่งที่พวกเขาเคยนึกถึงองค์หญิงจี่อัน นอกจากนี้เมื่อเปรียบเทียบกับเสี่ยวหยา พวกเขาทั้งหมดรู้สึกว่านี่เป็นวิธีที่องค์หญิงจี่อันตัวจริงควรจะเป็นดังนั้นพลเมืองของหลา
