นโจวจึงส่งเฟิงหยูเองไปตามทางรถตู้ไปยังประตูทางใต้มีบางคนที่เคยได้ยินว่าเฟิงหยูเองเสียใจเพราะเรื่องของเหยาซื่อ และพวกเขาก็เริ่มสาปแช่งองค์หญิงจี่อันตัวปลอม พวกเขายังสัญญาด้วยเสียงดัง “องค์หญิงจี่อันไม่ต้องกังวล ! คราวนี้พวกเราจะคอยสอดส่อง ตราบใดที่องค์หญิงตัวปลอมยังอยู่ในเมืองหลานโจวเราจะต้องพบนางอย่างแน่นอน ! ”ก่อนออกจากเมืองเฟิงหยูเองลงจากรถม้าและแสดงความขอบคุณต่อพลเมืองหลานโจว นางยังสัญญากับพวกเขาว่านางจะกลับมาที่หลานโจวแน่นอนหลังจากสรุปเรื่องของกองทัพ นางเองจะเปิดร้านห้องโถงสมุนไพรอย่างแท้จริง ในเวลาเดียวกันนางสั่งให้วังซวนเขียนจดหมายถึงมณฑลจี่อันหลังจากที่พวกเขาไปถึงในเมือง
ชาปิง พวกเขาจะบอกให้วังหลินส่งหมอ 4 คนมาที่นี่เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการเปิดร้านห้องโถงสมุนไพรใหม่ออกจากหลานโจวและเดินทางไปทางใต้รถม้าไม่สามารถใช้งานได้อีกต่อไป พวกเขาเปลี่ยนมาขี่อูฐ แต่เดิมบานซูต้องการนำเฟิงหยูเองไปข้างหน้าเพราะเขารู้ว่าเฟิงหยูเองมีความวิตกกังวลมากที่จะไปถึงเมืองชาปิง ไม่ว่าจะได้พบองค์ชายเก้าหรือคำนับต่อหน้าหลุมศพของเหยาซื่อ พวกเขาทั้งคู่ควรจะกดดันเรื่องนี้แต่เฟิงหยูเองไม่ต้องการที่จะไปถึงอย่างรวดเร็วยังมีบางอย่างที่นางไม่มีเวลาคิด เมื่อนางเห็นหลุมฝังศพของเหยาซื่อ นางก็กลัวที่จะคิดว่านางจะเผชิญหน้าอย่างไร“ไปกันเถิด! ” นางปฏิเสธข้อเสนอแนะของบานซูและก้มหัวลงในขณะที่ขี่อูฐ นางไม่ได้พูดแม้แต่คำเ
