่าตระกูลของเขาจะสามารถคงอยู่ในเมืองหลวงได้อย่างมั่นคง เขาจะมอบสินเดิมให้นางมากขึ้น หากตระกูลเฟิงมีมโนธรรม พวกเขาจะไม่ทำร้ายบุตรสาวของเขา เช่นนี้เหยาซื่อจึงได้แต่งงานกับตระกูลเฟิงแต่ใครจะรู้ว่าตระกูลเฟิงจะเป็นสถานที่ที่อันตราย ทุกคนรู้วิธีกินคนนางเสียใจนางเคยรู้สึกสิ้นหวัง ในขณะที่ดำรงตำแหน่ง ด้วยพระราชโองการที่บุตรสาวของนางร้องขอ ทำให้นางได้หย่าร้างกับเฟิงจินหยวน นี่เป็นการตัดความสัมพันธ์และความรู้สึกของพวกเขาในฐานะคู่รัก แต่ตอนนี้นางกำลังจะตายและนางแทบจะหายใจไม่ออกนางไม่รู้สึกเสียใจอีกต่อไป ทันใดนั้นนางก็นึกถึงสองสามปีแรกหลังจากแต่งงานกันแล้ว เฟิงจินหยวนปฏิบัติต่อนางอย่างดีเหยาซื่อเอื้อมมือไปจับใบหน้าของเฟิงจินหยวนคนผู้นี้มีอายุมากและกลายหดหู่มากขึ้น แม้กระนั้นนางยังสามารถเห็นภาพอดีตของจอหงวน นางอ้าปากหอบหายใจและกล่าวเบา ๆ ว่า “ครั้งหนึ่งข้ารัก
เจ้ามาก” อย่างไรก็ตามนางกล่าวอย่างไร้จุดหมาย “น่าเสียดายที่เจ้าไม่ได้รักข้า”หลังจากพูดอย่างนี้นางไม่ได้มองเฟิงจินหยวนอีกต่อไป แล้วหันมาสนใจทหารที่รวมตัวกัน จากนั้นนางก็โบกมือให้หนึ่งในนั้นบุคคลนั้นมีการแสดงออกทางสีหน้าขอโทษเขานั่งยอง ๆ และกล่าวกับนางว่า “ท่านฮูหยินเหยา ก่อนที่จะมา พระองค์สั่งห้ามทำร้ายท่านมากที่สุด แต่…ทำไมท่านถึงทำเช่นนี้ ! ”เหยาซื่อไม่กังวลว่านางจะมีชีวิตหรือตายนางแค่พยายามจะกล่าวกับผู้ประสานงาน “บอกพระองค์ให้ส่งข้อความถึ
