จนจบและนางจะต้องไม่หันหลังกลับ เนื่องจากนางไม่สามารถมองย้อนกลับไปได้ นางได้แต่ติดตามเจ้านายไปเท่านั้น ดังนั้นนางจึงต้องติดตามเฟิงเฟินไดอย่างถูกต้อง ช่วยวางแผนและช่วยเหลือทุกอย่าง นางแค่หวังว่าคุณหนูสี่จะมีชีวิตที่ดีอย่างแท้จริง และมีวันหนึ่งที่นางจะมีชีวิตที่ดี เช่นนั้นดงหยิงจะได้รับอนาคตเพื่อตัวเองนอกเมืองหลวงกลุ่มของเฟิงหยูเองได้ออกเดินทางจากมณฑลเป่ยซุ่ยแล้ว และเดินทางต่อไป เนื่องจากการเตรียมการของซวนเทียน
ฮั่ว โรงเตี้ยมในมณฑลเป่ยซุ่ยได้รับการดูแลเป็นอย่างดี พวกเขาทำเตียงอีกครั้งและเพิ่มความหนาของฟูกบนเตียง ห้องพักอบอุ่นมากถ้าไม่มีใครเฝ้ายามค ่าคืน นางก็นอนหลับอย่างสบายใจ เมื่อชำระเงินในตอนเช้า ทางโรงเตี้ยมบอกว่าจะไม่รับเงิน หลังจากมีการซักถามเพิ่มเติมก็มีการกล่าวว่าองค์ชายเจ็ดจ่ายเงินให้แล้ว ดังนั้นพวกเขาจึงไม่สามารถยอมรับการจ่ายเงินเพิ่มเติมได้ เฟิงหยูเองไม่ได้ยืนกรานต่อไปเพียงแค่ขอบคุณนาง จากนั้นก็ออกเดินทางเฟิงเซียงหรูนั่งอยู่ในรถม้าและเริ่มถอนหายใจมากขึ้นเรื่อยๆพวกเขาห่างออกจากเมืองหลวงมากขึ้นทุกที และนางก็เริ่มคิดถึงอันชิและกังวลว่าอันชินั้นมีชีวิตที่ดีหรือว่านางจะถูกรังแก เฟิงหยูเองเห็นว่านางเป็นห่วงจึงกล่าวว่า “ไม่ต้องห่วง ข้าเชื่อมั่นว่าองค์ชายสี่จะดูแลแม่รองอันอย่างแน่นอน”“องค์ชายสี่? ” เฟิงเซียงหรูส่ายหน้าของนาง “เมื่อข้าออกมาข้าก็ไม่ได้บอกพระองค์เกี่ยวกับเรื่องนี้ ข้า
