้างหน้า“ท่านอาจารย์คิดว่าเขาเป็นได้หรือไม่ขอรับ เขาชื่อซุนชิและเขาเป็นลูกศิษย์ที่ข้ารับไว้” หลังจากพูดเขาดึงที่ซุนชิ “ไปเร็วไปคำนับท่านปรมาจารย์ของเจ้า”ซุนชิฟังและคุกเข่าบนพื้นดินคำนับให้เฟิงหยูเอง “ซุนชิคารวะท่านปรมาจารย์ขอรับ”ลูกศิษย์ของซางคังนี่เป็นสถานะที่ทำให้เฟิงหยูเองประหลาดใจเล็กน้อย และนางก็ไม่ค่อยคุ้นเคยกับตำแหน่งของปรมาจารย์นางยิ้มและซุนชิยืนขึ้น จากนั้นนางก็ถามคำถามสองสามข้อโดยไม่ตั้งใจ และพบว่าซุนชิมีมุมมองทางการแพทย์ที่แปลก ๆ แม้ว่ามุมมองเหล่านั้นจะมีนัยสำคัญเล็กน้อยในสายตาของนางซึ่งเป็นคนสมัยใหม่ แต่สำหรับคนในยุคนี้เพื่อที่จะทำความเข้าใจในการผ่าตัดนั้นถือว่าค่อนข้างก้าวหน้า และนางหวังว่าคนที่นางจะส่งไปยังพระราชวังจะมีความเข้าใจในการผ่าตัด และจะไม่เหมือนหมอหลวงที่มีอยู่แล้วซึ่งมุ่งเน้นเฉพาะการแพทย์แผนจีนแน่นอนว่าวาจาไม่สามารถรับประกันได้ดังนั้นเฟิงหยูเองนำกลุ่มไปที่ห้องผ่าตัดทันที มีการผ่าตัดโดยซางคังและมีซุนชิทำหน้าที่เป็นผู้ช่วย เฟิงหยูเองเข้ามาและดูการผ่าตัดไปครึ่งทาง นางพอใจกับความสามารถทางการแพทย์ของซุนชิ ดังนั้นเขาจึงถูก
เลือกให้เข้าไปในพระราชวัง โดยเขาจะเข้าไปในพระราชวังในอีกห้าวัน จากนั้นนางจึงออกจากห้องผ่าตัดกลับมาที่ห้องของนางวังหลินตามนางเข้ามาด้วย เฟิงหยูเองไม่ได้ถามอะไรซางคังเกี่ยวกับซุนชิ อย่างไรก็ตามตอนนี้นางเริ่มถามวังหลิน “เจ้ารู้จักซุนชิมากแค่ไหน ? ”
