ยเฝ้าอยู่ข้าง
นอก เมื่อมองดูพวกนางทั้งสองคนทำท่าทางทะเล่อทะล่าเข้ามา สีหน้าของนางก็แสดงความไม่พอใจออกมาอย่างไรก็ตามเฟิงเฟินไดทำตัวราวกับว่านางไม่เห็นสิ่งนี้นางเดินหน้าต่อไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งนางกำนัลทนดูต่อไปไม่ไหว นางยื่นมือออกไปเพื่อหยุดพวกนาง “หยุด ! เจ้าเป็นใคร ? นี่คือกระโจมของพระสนมหลี่ คนที่ไม่เกี่ยวข้องห้ามเข้าใกล้เด็ดขาด”เป็นหน้าที่ของนางกำนัลที่จะประกาศตัวตนของเจ้านายนางดงหยิงกล่าวอย่างรวดเร็วว่า “คุณหนูของข้าคือคุณหนูสี่ตระกูลเฟิง นางมาที่ลานล่าสัตว์กับองค์ชายห้าเจ้าค่ะ”นางกำนัลมองเฟิงเฟินไดครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า“โอ้ คุณหนูตระกูลเฟิง คุณหนูตระกูลเฟิงมาที่นี่ด้วยเหตุอันใดหรือเจ้าคะ ? ”ดงหยิงไม่รู้วิธีตอบต่อสิ่งนี้แม้ว่านางจะไม่รู้ว่าคุณหนูของนางต้องการที่จะพบพระสนมหลี่หรือเดินเล่น นางมองไปที่เฟิงเฟินไดและรอให้นางตอบด้วยตัวนางเอง แต่ในเวลานี้เฟิงเฟินไดไม่ส่งเสียงนางยืนอยู่ตรงนั้นในความเงียบ ฟังเสียงจากข้างในกระโจมเป็นครั้งคราว จะได้ยินเสียงร้องไห้ ดูมีข้อสงสัยปรากฏบนใบหน้าของนาง“พระสนมกำลังร้องไห้อยู่งั้นหรือ ? ” นางกล่าว แต่ไม่ตอบคำถามของนางกำนัลที่โกรธมากอย่างเห็นได้ชัด นางกล่าวอย่างดุเดือดว่า“คุณหนูตระกูลเฟิงไม่ได้รับอนุญาตให้ถามเกี่ยวกับสิ่งที่พระสนมกำลังทำอยู่ คุณหนูตระกูลเฟิงใส่ใจกับตัวเอง หากคุณหนูไม่มีอะไร
ให้ทำ ได้โปรดออกไป นี่คือกระโจมของพระสนม ไม่เหมาะสมที่คุณหนูต
