ระกูลเฟิงจะยืนอยู่ที่นี่”อย่างไรก็ตามเฟิงเฟินไดไม่สนใจนางความสนใจของนางมุ่งเน้นไปที่ด้านในของกระโจมอย่างเต็มที่ และนางกำลังเงี่ยหูฟัง มีเสียงครํ่าครวญกล่าวว่า “ข้าไม่ได้ตั้งใจทำ ข้าไม่ได้ตั้งใจทำ ข้าไม่เคยคิดเลยว่ามันจะเป็นเช่นนี้ มันจะเป็นอย่างนี้ได้อย่างไร”เฟิงเฟินไดได้ยินสิ่งนี้และรู้สึกสับสนมากขึ้นเสียงร้องเป็นของพระสนมหลี่แน่นอน ใครจะกล้าเข้าไปในกระโจมของพระสนมและทำให้เกิดความโกลาหล พระสนมหลี่ร้องไห้เพราะอะไร ? นางพูดแบบแปลก ๆ เช่นนั้น แต่ทำไม ?ขณะที่นางกำลังคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้นางกำนัลก็ไม่สุภาพอีกต่อไปในการไล่นางออกไป “อย่าอยู่ที่นี่ต่อไปเจ้าค่ะ กลับไปเถิดพระสนมหลี่รู้สึกไม่สบายและไม่รับแขก คุณหนูตระกูลเฟิงเป็นคนที่มีเกียรติและในทุก ๆ เรื่องคุณหนูต้องคิดถึงชื่อเสียงขององค์ชายห้าที่ต้องกังวล คุณหนูอาจไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับภาพลักษณ์ของตัวเอง แต่จะต้องเห็นแก่องค์ชายห้า และอย่าทำให้พระองค์เสียหน้า! หากคุณหนูยังคงยืนอยู่ที่นี่ และปฏิเสธที่จะออกไป ข้าจะเรียกทหารองครักษ์ เมื่อถึงเวลานั้นจะเป็นภาพที่น่าเกลียดสำหรับคุณหนูตระกูลเฟิง”ดงหยิงทนไม่ไหวที่จะฟัง“เจ้าพูดแบบนี้ได้อย่างไร ! แม้ว่าเจ้าจะดูแลพระสนม แต่เจ้าก็เป็นแค่นางกำนัล คุณหนูของเราจะ
แต่งงานกับองค์ชายห้าและจะเป็นพราชายาเอกของพระองค์ นางก็เป็นเจ้านายที่เหมาะสมเช่นกัน ด้วยการพูดสิ่งต่าง ๆ เหล่านี้ เจ้าไม่กลัวการลงโทษในภายหลังหร
