“คุณหมอหาน เรื่องมันเป็นแบบนี้ค่ะ คุณตาของฉันต้องเข้ารับการผ่าตัด ฉันอยากขอให้คุณเป็นคนผ่าตัดให้ได้ไหมคะ”
แม้ว่าหานชิงอวี่จะพยายามพูดขัด แต่หวังเหมยอวิ๋นกลับไม่ได้หยุดพูดแม้เพียงคำเดียว ด้วยเพราะเธอเพียงแค่อยากบอกความต้องการของตนเองออกมาให้ได้มากที่สุด
ในตอนนั้น หานชิงอวี่ถึงได้เข้าใจว่าแท้จริงแล้วพวกเขากำลังจะทำอะไร
ตัวเขาเอง…
เข้าใจผิดมาตลอด…
เมื่อรู้ตัวว่าตนเองเข้าใจผิด หานชิงอวี่จึงรีบพูดขึ้นทันที “ได้ครับ ไม่มีปัญหา คุณตาสะดวกมาเมื่อไหร่ก็แจ้งผมได้เลย ผมว่างตลอดครับ”
“คุณหมอคะ นี่ CT scan ของคุณตาค่ะ รบกวนดูก่อนนะคะ”
พี่เลี้ยงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ได้ยินบทสนทนาของพวกเขา จึงรีบหยิบ CT scan ของคุณตาออกมาจากกระเป๋าที่อยู่ข้าง ๆ ทันที
“โอ๊ะ… แบบนี้ คุณหมอหานคงช่วยไม่ได้แล้วล่ะครับ…”
ในขณะที่หานชิงอวี่กำลังยื่นมือออกไปรับ CT scan นั้น ฉินซานไห่ได้แต่ถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะเอ่ยปาก
“คณบดีคะ เกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอคะ? ก่อนหน้านี้ยังบอกว่าไม่มีอะไรไม่ใช่เหรอคะ?”
หวังเหมยอวิ๋นฟังพูดของฉินซานไห่ คิ้วของเธอก็ขมวดขึ้นโดยไม่รู้ตัว
“คุณนายหวังครับ… เสี่ยวหานกำลังเจอเรื่องยุ่งยากนิดหน่อยน่ะครับ ตอนนี้มีคนกำลังร้องเรียนเรื่องใบประกอบวิชาชีพของเขา เกรงว่าเขาจะรักษาตำแหน่งหมอของเขาไว้ไม่ได้แล้วล่ะครับ” ฉินซานไห่พูดด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย ราวกับเป็นเรื่องของคนในครอบครัว
ฉินซานไห่แสดงละครได้แนบเนียนราวกั
